عنوان	اثر فرآوری حرارتی (برشته کردن و اکسترود کردن)بر تجزیه پذیری شکمبه ای پروتئین خام و ماده خشک دانه سویا
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	برشته کردن، اکسترود کردن، تجزیهپذیری شکمبهای، پروتئین، سویا
چکیده	این آزمایش به منظور بررسی اثر فرآوری حرارتی بر روی تجزیهپذیری شکمبهای دانه سویای خام، برشته و اکسترود شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی انجام شد. برشته و اکسترود کردن در دمای 541 درجه سانتیگراد انجام شد. برای انجام این آزمایش از 3 راس بره نر کردی دارای فیستوالی شکمبه با میانگین وزن بدن 2 ±41 کیلوگرم استفاده شد. بیشترین مقدار بخش سریع تجزیه )a )و کمترین مقدار بخش کند تجزیه )b ) پروتئین خام در دانه سویای خام و برشته مشاهده شد )51/5>P .)بیشترین و کمترین سرعت تجزیه بخش b( c )پروتئین به ترتیب در دانه سویای خام و برشته دیده شد )51/5>P .)بیشترین و کمترین مقدار عددی تجزیهپذیری موثر پروتئین خام به ترتیب در دانه سویای خام و برشته وجود داشت )51/5>P .)بیشترین مقدار بخش سریع تجزیه )a )ماده خشک در دانه سویای برشته و اکسترود شده مشاهده شد )51/5>P .)بیشترین و کمترین مقدار بخش کند تجزیه )b )ماده خشک به ترتیب در دانه سویای خام و برشته مشاهده شد )51/5>P .)بیشترین و کمترین سرعت تجزیه بخش b( c ) به ترتیب در دانه سویای خام و برشته مشاهده شد )51/5>P .)بیشترین و کمترین مقدار عددی تجزیهپذیری موثر ماده خشک به ترتیب در دانه سویای خام و برشته وجود داشت )51/5>P .)نتایج این آزمایش نشان داد که به دلیل کاهش بخش سریع تجزیه، سرعت تجزیه بخش b( c )و تجزیه- پذیری موثر، اکسترود کردن در مقایسه با برشته کردن مناسبتر باشد
پژوهشگران	مرضیه رحمتی زاده (نفر اول)، فرشید فتاح نیا (نفر دوم)، حسین جهانی عزیزآبادی (نفر سوم)، سیدغلامرضا موسوی (نفر چهارم)