عنوان	بررسی ادب تعلیمی در دستورنامه حکیم نزاری قهستانی
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	*نزاری قهستانی*دستورنامه*ادب تعلیمی*آموزه های اخلاقی*
چکیده	دب تعلیمی که هدف عمده آن آموزش و ابلاغ راه و رسم درست زیستن و درست اندیشیدن است از انواع مهم ادبیات در نزد ملل مختلف محسوب می شود. وجود آثار تعلیمی بازمانده از روزگار پیش از اسلام گواه صادقی بر سابقه دیرین ادبیات تعلیمی در ایران است، امری که پس از ورود اسلام با ترکیب آموزه های ایرانی و اسلامی به صور گوناگون ادامه می یابد. دستورنامه حکیم نزاری قهستانی (م: ۷۲۱) که معروفترین و شناخته شدهترین مثنوی شاعر در تذکره ها و منابع متقدم است از نوع ادب تعلیمی محسوب می شود. در این منظومه شاعر تجارب، افکار و اندیشه های خود را در باب مسائل و موضوعاتی چون پرهیز از مصاحب ناجنسی، ضرورت حفظ اعتدال در زندگی، رعایت آداب، نگه داشتن حدود در گفتار و رفتار، آیین می خواری و نظایر آن، به دو فرزند خویش شهنشاه و نصرت یادآور می شود. موضوع پژوهش حاضر بررسی دستور نامه از بعد ادب تعلیمی است. در این پژوهش ضمن بررسی ابعاد مختلف اندیشه و آموزه های اندرزی شاعر و جستجو در کم و کیف آن به سابقه این آموزه ها در منابع مرتبط پرداخته می شود. دستور نامه از این جهت که در نصیحت به فرزند نوشته شده یادآور قابوس نامه است و البته تاثیر بوستان بر آن آشکار است.
پژوهشگران	رحمان ذبیحی (Rahman Zabihi) (نفر اول)، فاطمه چمن آرا (نفر دوم)