عنوان	بررسی رابطه قاعده فقهی (لاضرر و لاضرار فی الاسلام) با معماری سبز
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	قاعده لاضرر ، معماری سبز ، محیط زیست
چکیده	دراین مقاله به بررسی رابطه قاعده فقهی لاضررولاضرار بامعماری سبز پرداخته میشود روش تحقیق مبتنی برروش توصیفی تحلیلی میباشد و اطلاعات نیز ازطریق مطالعات کتابخانه ای گرداوری شده است درپایان با استخراج اصول کلی قاعده لاضررولاضرار و بیان ارتباط میان آن و معماری سبز به نتایج زیردست یافته ایم که داشتن محیط زیست سالم زمینه سازت وسعه و پیشرفته هرجامعه است یکی ازمنهیات مهم لطمه زدن به ثروتهای عمومی است لذا باید ازچنین اعمالی نهی و جلوگیری نمود و به تعبیرقران کریم ازفتنه ای که تنها دامن ستمکارانرا نمیگیرد ترسید یکی ازکارهای ضروری که باید دررابطه با معماری و شهرسازی اسلامی صورت گیرد انطباق مقررات و ضوابط جاری معماری و شهرسازی باقاعده لاضرر است معماری سبز را به خاطر دوستی با محیط زیست و نداشتن مشکلات زیست محطی تطابق با اقلیم استفاده ازراه کارهای بومی و بوم شناختی درطراحی معماری و ... میتوان مطابق با قاعده لاضرر دانست و آن را نوعی معماری اسلامی یا به عبارت کاملتر دینی به حساب آورد دراین مقاله برانیم تا بگوییم که چگونهدین اسلام میتواندانسانهارا درمواجهه بامعضلات زیست محیطی هدایت کند
پژوهشگران	بشرا ناصری (نفر اول)، نازنین نصراللهی (Nazanin Nasrollahi) (نفر دوم)، بهزاد وثیق (نفر سوم)، سیاوش آبنار (نفر چهارم)