عنوان	پهنه بندی خطر زمین لغزش با استفاده مدل نیلسن اصلاح شده و GIS (مطالعه موردی: حوضه دویرج منطقه خشک و نیمه خشک دهلران )
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	زمین لغزه، نیلسن، میمه
چکیده	در این تحقیق سعی شده است بر اساس پارامترهایی که در ایجاد پایداری و یا به شکلی در ایجاد ناپایداری دامنه ها نقش دارند که بصورت کلاسیک و تبدیل نمودن آنها به عدد و رقم برخورد شود. به این منظور ابتدا کلیه عوامل مدنظر و مورد تجزیه و تحلیل واقع شد. آن چه مشهود است از فعالیتهای تأثیرگذار انسانی درخور توجه چرای بیش از حد دام و تغییر کاربریها مانند تبدیل ، می توان به احداث جاده های ارتباطی در دامنه های پرشیب مرتع به دیمزار نام برد. با توجه به اینکه کل حوضه به نحوی تحت تأثیر فعالیتهای انسانی بوده این پارامترها در سطح حوضه یکسان در نظر گرفته شد. در این پژوهش مدل نیلسن اصلاح شده جهت پهنه بندی زمین لغزش ، حوضه آبخیز دویرج استفاده شد. جهت اجرای مدل منطقه مورد مطالعه از نظر زمین لغزش به چهار طبقه پایدار طبقه نسیتا پابدار ،2/72 نسبتا ناپایدار و ناپایدار تقسیم شد. نتایج نشان میدهد که طبقه پایدار ، نسبتا پایدار درصد کل منطقه را شامل می شوند. همان گونه که 9/79 و طبقه ناپایدار 11/89 طبقه نسیتا ناپایدار ،71/72 مشاهده می شود درصد بالای از منطقه در طبقه نسیتا ناپایدار قرار دارد لذا در این حوضه هرگونه تغییر کاربری می بایستی با بررسی های لازمه صورت گیرد.
پژوهشگران	حسن فتحی زاد (نفر اول)، حاجی کریمی (نفر دوم)، محسن توکلی (نفر سوم)، مسعود بازگیر (نفر چهارم)، پرویز گرایی (نفر پنجم)