عنوان	حضورروحانیون در سیاست مطالعه موردی عصر پهاوی اول
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	اندیشه، شیعیان، شیعیان امامیه اثنی عشری، روحانیت، سیاست
چکیده	اندیشه شیعیان امامیه اثنی‌عشری درباره ساختار حاکمیت سیاسی مبتنی بر اعتقاد به زعامت و پیشوایی پیامبر اسلام (ص) و ائمه دوازده‌گانه علوی فاطمی است که از عصمت بر خوردارند. امام منصوص و معصوم تنها جانشین بر حق پیامبر بوده و می‌تواند در حوزه سیاسی از حق اقتداری همانند خدا و پیغمبر برخوردار گردد. جامعه شیعی در عرصه مذهبی با رجوع به امامان خود و شنیدن روایات و احادیث آنان، تکلیف مذهبی خود را باز می‌یابد. به طور کلی اگر تصویری کلان از اندیشه شیعه ارائه شود، می‌توان آن را به دو دوره تقسیم کرد: دوره اول عصر امامت است که در آن امام معصوم(ع) در میان شیعیان حضور دارد و هدایت و رهبری آنها را برعهده دارد و دوره دوم عصر غیبت امام معصوم(ع) است که در این دوره طبق روایت شیعیان از ائمه، هدایت و رهبری برعهده فقها می‌باشد در این مقاله، علل این تحول اساسی یعنی رویکرد سیاسی علما شیعی در تقابل با حکومت پهلوی تبیین و تحلیل شده است. یافته این پژوهش نشان می‌دهدکه تحولات سیاسی، فکری و فرهنگی دوره مورد پژوهش علمای شیعی از حوزه مباحث ً نظری فقهی و کلامی به عرصه سیاسی و کنش‌های اجتماعی نیزکشاند.
پژوهشگران	مسلم سلیمانی یان (نفر اول)، شهرام رهنما (نفر دوم)