|
چکیده
|
آب یکی از منابع محدود طبیعی است. مشکل کمبود آب در کشور تایلند، بویژه در بخش کشاورزی که به عنوان مصرف کننده اصلی آب با کمترین راندمان شناخته شده است، بیش از گذشته به چشم میخورد. بر همین اساس موضع اصلی مدیریت آب آبیاری تأکید بر استفاده مفید و مؤثر از آب است. لذا استراتژی توسعه تایلند از کمی نگری به کیفی نگری تغییر یافته تا از منظر توسعه پایدار با تکنولوژی مناسب، از آب با ارزش واقعی بالا، استفاده مفیدتری به عمل آید. بنابراین سازمان اصلی مدیریت آب در کشور تایلند، بخش آبیاری سلطنتیRID) ،(Royal irrigation departmet توجه زیادی به تجدید ساختار در جنبه اداری و مدیریت آب آبیاری برای کسب وضعیتی بهتر، نموده است. RID تمایل دارد که مدیریت آبیاری را از سازمانهای دولتی به مسئولین وابسته به مشارکت کشاورزان واگذار نماید. به همین منظور RID جهت تأکید بر روشهای نوین مدیریت آب آبیاری، تصمیم به ایجاد مدیریت آبیاری مشارکتی (PIM) گرفت. مدیریت آبیاری مشارکتی، ابزاری برای مدیریت نمودن آب آبیاری و یا سیستمهای آبیاری است تا بتوان بوسیلهی آن به راندمانی بیش از گذشته دست یافت. عموماً مشارکت زراعین در این خصوص طی سه مرحله صورت میگیرد؛ قبل از تشکیل، زمان تشکیل و بعد از آن. RID مدیریت از بالا به پایین اداری را به مدیریت مشارکتی که برای کشاورزان قابل درک است، تغییر داده است. نتیجتاً کشاورزان با درک مالکیت خود بر سیستم آبیاری، تمام تلاش خود را برای نگهداری از امکانات آبیاری بکار خواهد بست. بنابراین هدف نهایی RID ممارست در مدیریت آب آبیاری توسط خود کشاورزان است تا بدین سبب به مرور بتوانند خود، مدیریت آبیاری را به عهده گیرند.
|