|
چکیده
|
شعبان جعفری یکی ازچهره هاای ورزشای– سیاسای تااری معاصارایران با شامار مای رودح مانناان هرکدام با بررسی ابعاد مختلف زندگی شعبان، ب واکاوی منش وی پرداخت اندح این ماننان همواره باا دو رویکرد و نظری ( نظری تک علتی لمپنیسام و سایره عیااران و پهلوناانه با تبیاین مانش و زنادگی سیاسی وی پرداخت اندح اما ب نظر نگارنده گو اینک شاعبان جعفاری مفلفا هاایی از دو نظریا قاوا را یدک می کشید اما تبیین منش و زندگی سیاسی وی با دو رویکرد قوا قدری نارسا و ناامفهوم خواهاد بودح از این رو شعبان جعفری را باید بطورجامع شناسان درچارچوب نظری سوم ، یعنای دوران گااار و"باران" ایجاد شده درجامع ایران درمنطع کودتاا ماورد مطالعا قاراردادح اونمایناده قشارو هیا ای ازجامع ایران درمنطع کودتا بود ک ازآغاز ب حکومت رسیدن مصدا بادلی " لارزان و معلا باودن" این هی در"بازی" تعادل قوای نیروهای کنشگرسیاسی در"حوزه" تسلط براهرم های قادر سیاسای، درجستجوی یک ناجی و سخنگو، مورد استفاده ابزاری بخش های روب عنا جامعا قرارگرقاتحاین بخش ها (تعدادی ازامرای ارتش، دربار(شاهه و قئودال ها،ه بودند ک ب دلی "پس اقتاادگی قرهنگای" قاقد توان رقابت دمکراتیک با نمایند گان بخش های مدنی جامع بودند ودرنتیج با سارکوب و بسای عناصری چون شعبان جعفری ب عنوان "پوش اجتماعی"، قدر راقبض نمودندح(نظری پاس اقتاادگی قرهنگی
|