عنوان	جایگاه گردشگری در آموزه های دینی و فقهی
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	گردشگری اسلامی، آداب سفر، سیر و سیاحت، فقه گردشگری.
چکیده	گردشگری، در جهان امروز یکی از برجسته‌ترین پدیده‌هایی است که در زمینه های مختلف اعم از اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی می تواند رونق زیادی را برای هر ملتی به ارمغان آورد. این مسئله از جمله موضوعاتی است که در آیات، روایات و فقه اسلامی به آن تأکید فراوانی شده و مورد تشویق و ترغیب قرار گرفته است. ازآنجا که اسلام اهمیت زیادی به تکامل، رشد و سعادت انسان داده است با آشنایی به این پدیده می توان به تأثیرات شگفت آن در ابعاد مختلف زندگی بشر پی برد. این مقاله با هدف بررسی جایگاه گردشگری در آموزه های دینی و تبیین حدود و ثغور آن از منظر فقه اسلامی، به روش توصیفی- تحلیلی نگاشته شده است. قرآن کریم در بیش از شش آیه فرمان به سیر در زمین در جهت عبرت از گذشتگان و آگاهی از چگونگی آفرینش می دهد و در بیش از هفت آیه به گونه ی استفهام، انسان را به سیر در زمین فرا می خواند که آثار پیشینیان را ببیند و از آنها عبرت بگیرد و تجلی خداوند را در این آثار ببیند. روایت‌ها نیز گویای آن است که پختگی، کمال، رسیدن به واقعیت در پرتو سیر و سفر و گردشگری ممکن و میسر است و مسلمانان باید برای این بخش از زندگی برنامه ریزی نمایند. در فقه نیز به گردشگری در طراز اسلام و احکام و حدود آن همچون: معاشرت مسلمان با غیر مسلمان و گردشگران، رعایت ارزش های اسلامی، ورود گردشگران غیر مسلمان به مساجد و پوشش زنان گردشگر و نحوه معامله با گردشگران پرداخته شده است. که دانستن آن احکام برای گردشگر و فرد مقیم لازم است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که گردشگری از نگاه اسلام نه تنها دارای محدودیت نمی باشد بلکه به انجام آن تأکید فروان شده است؛ و این پدیده موجب آشنایی فرهنگ‌های دیگر با فرهنگ اسلام و شناخت غیر مسلمانانی که اسلام را نمی شناسند و یا نسبت به آن دیدگاه اشتباهی داشته‌اند، می‌شود؛ و همچنین زمینه مشاهده جهان خلقت، دستاوردهای بشری و بهره گیری از مواهب طبیعی و ... می شود. با توجه به فواید بسیار گردشگری در زمینه رشد و توسعه، صرفه نظر کردن از منافع آن کار معقولانه ای نیست.
پژوهشگران	کریم کوخایی زاده (نفر اول)، مریم ملکی (نفر دوم)