عنوان	کاربست رشد هوشمند در طراحی بافت فرسوده شهری(نمونه موردی: شهر آباکوا)
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	طراحی شهری، بافت فرسوده، رشد هوشمند، آباکوا
چکیده	امروزه گ سترش و رشد سریع شهرن شینی با پایین آمدن کیفیتهای محیطی همراه شده و سیا ستهای شهری و م سایل اقت صادی- اجتماعی و زیست محیطی را دچار مشکلاتی کرده است. رشد هوشمند از مهمترین راهبردهای توسعه از درون است که در سالهای اخیر برای خارج ساختن شهرها از پراکندهرویی و مقابله با الگوهای ناپایدار شهری مطرح گردیده ا ست. رشد هوشمند بهعنوان ابزاری برای باززنده سازی محلهها و مراکز شهری، بدون تأثیرات منفی بر روی شرایط اجتماعی یا محیط زی ست با ارزش با هدایت تو سعه به سمت بهرهبرداری از اراضی بایر و رها شده و اراضی با کاربریهای ناسازگار موجود در مناطق شهری، فشار توسعه بر اراضی روستایی پیرامونی شهرها را کاهش میدهد و این امر یکی از اهداف ا صلی ر شد هو شمند ا ست. از جمله منافع حا صل از این رویکرد، تجدید حیات واحدهای همسایگی و مراکز شهری و ترغیب جوامع به بهبود زیرساختهای شهری است.پژوهش حاضر با بررسی آباکوا بعنوان شهری با رویکرد هوشمند سعی برآن دارد تا طراحان و محققان را با نحوۀ اجرایی ساختن دستورالعملهای رشد هوشمند در توسعه از درون شهر یاری نماید. این پژوهش با استفاده از اسناد موجود و مطالعۀ کتابخانهای صورت پذیرفته است. این پژوهش ابتدا با اشاره به تعاریف و مفاهیم مرتبط با رشد هوشمند در قالب مبانی نظری شکل گرفته است. در گام بعد با معرفی نمونه موردی و اصول بکارگرفته شده مراحل اجرایی را تشریح مینماید. نتایج نشان میدهد که از طریق کاربری ترکیبی، طراحی فشرده ساختمان ها با رعایت ویژگی های شهههر، حفظ فضههای باز و زمین های کشههاورزی و نواحی زیسههت محیطی بحرانی با اسههتفاده از ابزارهای طراحی مختلف همنون درختکاری میتوان شاهد رشد هوشمند در درون شهر باشیم.
پژوهشگران	محمد جواد علی پور (نفر اول)، امیر طیبی (نفر دوم)، حجت شیخی (Hojat Sheikhi) (نفر سوم)