عنوان	اثرات گونه‌های بلوط ایرانی (Quercus brantii) و بادام کوهی (Amygdalus scoparia) بر مشخصه‌های بیولوژیکی خاک
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	جنگلکاری، مشخصه‌های زیستی خاک، مناطق خشک و نیمه‌خشک، ایلام
چکیده	احیای جنگل از طریق جنگلکاری با گونه‌های بومی می‌تواند سبب افزایش خدمات آنها مانند حفاظت از خاک، افزایش آبهای زیر زمینی، افزایش حاصلخیزی خاک و افزایش فعالیت میکروارگانیسم‌ها از طریق بهبود شرایط خاکی گردد که این موضوع در اکوسیستم‌های خشک و نیمه‌خشک از اهمیت بالایی برخوردار است. پژوهش حاضر، به اثرات جنگلکاری با دو گونه پهن‌برگ بومی شامل بلوط ایرانی (Quercus brantii) و بادام کوهی (Amygdalus scoparia) بر برخی ویژگی‌های زیستی خاک در دو فصل بهار و تابستان پرداخته است. جهت مقایسه میانگین تأثیر گونه‌ها بر تنفس پایه، تنفس برانگیخته، بیومس میکروبی کربن و بیومس میکروبی نیتروژن از آنالیز دانکن در محیط SPSS ver 23 استفاده گردید. نتایج نشان داد که تنفس پایه (21/26 mg CO2 kg-1 در بهار نسبت به 31/16 mg CO2 kg-1 در تابستان) و تنفس برانگیخته (06/30 mg CO2 kg-1 در بهار نسبت به 90/20 mg CO2 kg-1 در تابستان) در گونه بلوط، بیومس میکروبی کربن در گونه بادام (61/797 mg kg-1 در بهار نسبت به 52/509 mg kg-1 در تابستان) و بیومس میکروبی نیتروژن در هر دو گونه (12/46 mg kg-1 بهار به 67/29 mg kg-1 تابستان در بلوط و 27/44 mg kg-1 بهار به 71/33 mg kg-1 تابستان در بادام) دارای اختلاف معنی‌دار بودند. به‌عنوان نتیجه‌گیری کلی می‌توان گفت که در یک شرایط رویشگاهی و مدیریتی یکسان، مشخصه-های زیستی در فصل بهار بیشتر از تابستان و تأثیر گونه بلوط ایرانی بر این مشخصه‌ها بیشتر از گونه بادام کوهی است.
پژوهشگران	مهناز کرمیان (نفر اول)، جواد میرزایی (نفر دوم)، مهدی حیدری (نفر سوم)، مجید میراب بالو (نفر چهارم)، علی چابک (نفر پنجم)، یحیی کوچ (نفر ششم به بعد)