عنوان	بررسی جلوه های کلاسیسم در شاهنامه فردوسی(با تکیه بربخش اساطیری شاهنامه و پادشاهی کیخسرو)
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	کیخسرو ،اساطیر شاهنامه ،شاهنامه فردوسی ،مکتب کالسیسم
چکیده	کالسیسم در لغت به معنای گروه و طبقه، زیر مجموعه و به آن دسته از آثار ادبی گفته میشود که نوع اعالی جنس خود باشد و به آثاری گفته میشود که از ادبیات آثار کهن تقلید کرده و با گذشت زمان طوالنی، قرنها و سالیان دراز، همچنان خواندنی و ارزشمند محسوب میشوند. پژوهشگران ادب فارسی مکتبی تحت عنوان کالسیسم در معنای غربی آن، برای ادبیات فارسی قائل نیستند، اما اگر مفهوم کالسیسم را بر اصول ادب فارسی شبیه بدانیم میتوانیم جایگاهی همچون کالسیسم برای آن بیابیم. قواعد کلی کالسیسم از قبیل: کلی نگری،تقلید از طبیعت، نگاه به گذشته،پیروی از عقل، واالیی و برازندگی و وضوح و ایجاز است. در میان آثار شاعران و نویسندگان ادب فارسی، شاهنامه فردوسی از چنین ویژگیهایی برخوردار است.در این پژوهش با تکیه بر قسمت اساطیری شاهنامه ، و قسمتی از داستان پادشاهی کیخسرو،اصول و قواعد کالسیسم با روش تحلیل توصیفی در حماسه بزرگ فردوسی مورد واکاوی قرار گرفته است. ماهیت کالسیسم ایمان آوردن، ستایش کردن، تقلید کردن، شاخ و برگ دادن، تعمیم دادن، کندوکاو در ذهن است. فردوسی در داستان پادشاهی کیخسرو، با ستایش دالوری های سیاوش، و شاخ و برگ دادن به مسابقه میان طوس و کیخسرو، پیروزی او را به نیک رایی و ایمان به یاری خداوند تعمیم داده است. این پژوهش نشان میدهد، با توجه به اینکه برخی از آثار هومر در زمان ساسانیان به پهلوی ترجمه شده بود، فردوسی جلوه هایی از کالسیسم را در سرودن این حماسه بزرگ مدّ نظر داشته است.
پژوهشگران	محمد تقی جهانی (Mohammad Taghi Jahani) (نفر اول)، نادیا رحیمی (نفر دوم)