عنوان	کاربرد بالقوه میکروآرناها (MicroRNA) در درمان دیابت نوع2
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	کلمات کلیدی: MicroRNA، دیابت ملیتوس، سلول های آلفا و بتا، بافت پانکراس.
چکیده	دیابت ملیتوس رایج ترین بیماری مزمن در جوامع امروزی است که درصد بالایی از افراد را درگیر می سازد. این بیماری یک اختلال متابولیکی مدرن است که در افراد چاق، سیگاری، غیر ورزشکار و در معرض استرس وقوع بیشتری دارد و از مهم ترین علایم آن هیپرگلیسمی است. بیماری دیابت به دو فرم 1 و 2 دیده می شود. در هر دو نوع بالا رفتن قند خون منجر به بروز اختلالات سلولی به ویژه القای استرس اکسیداتیو می شود. استرس اکسیداتیو به نوبه خود موجب اختلالات بیشتری در ساختار بافت شناسی و عملکرد هورمونی سلول های لوزالمعده می شود. میکروآرناها گروهی از آرناهای کوچک سلولی هستند که بر روی ژن های خاص در درون کروموزوم های داخل هسته سلول های جانوری و گیاهی قرار دارند. در دو دهه گذشته با کشف اخیر میکروآرناها نقش های متعددی برای آنها در نظر گرفته شده است مثلا" از نقش اساسی این مولکول ها به عنوان نشانگر های جدید در تنظیم روندهای داخل سلولی، رشد، تکوین و تکامل، مرگ سلولی، سرطان و بیماریهای دیگری شامل دیابت شیرین نام برده شده است. همچنین نشان داده شده است که میکروآرناها فرآیندهای رشدی متنوعی در گیاهان را تنظیم می کنند. در مقاله مروری حاضر هدف اصلی بررسی میکروآرناها و کاربرد بالقوه آنها برای درمان دیابت نوع2 می باشد. نتایج این تحقیق ممکن است توسط محققینی که به نوعی بر روی این بیماری فعالیت می کنند مورد استفاده قرار بگیرد.
پژوهشگران	علی لوئی منفرد (نفر اول)، نگار شوهان (نفر دوم)