عنوان	تجزیه پایداری برخی از ژنوتیپ‌های نخود زراعی (Cicer arietinum) با روش GGE بای پلات
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	تجزیه پایداری، GGE بای‌پلات، اثر متقابل، حبوبات
چکیده	به منظور بررسی عملکرد دانه 108 ژنوتیپ نخود زراعی، پژوهشی در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی در دو تکرار انجام شد. آزمایشات مزرعه‌ای در دو منطقه کرمانشاه و مراغه در سه سال زراعی و در شرایط دیم ارزیابی شدند. تجزیه واریانس داده‌ها، اﺛﺮ ﻣﻌﻨﯽدار ﻣﺤﯿﻂ، ژﻧﻮﺗﯿﭗ و ﺑﺮﻫﻢﮐﻨﺶ ژﻧﻮﺗﯿﭗ در ﻣﺤﯿﻂ ﺑﻪﺗﺮﺗﯿﺐ 35/53 ، 957/1و 016/2 از تنوع کل عملکرد دانه را نشان داد. دو مؤلفه اصلی اول و دوم به ترتیب 55 و 27/21 درﺻﺪ از تغییرات کل عملکرد دانه را توجیه ﮐﺮدﻧﺪ. بر اساس بای پلات GGE، ژنوتیپ‌های 1، 26، 60 و 101 به‎عنوان ژنوتیپ ایده‌آل انتخاب و همچنین ژنوتیپ‌های شماره 32، 69، 76، 89، 90، 94، 98 و 108 در مقایسه با سایر ژنوتیپ‌ها به ‎عنوان ژنوتیپ‌های مطلوب و محیط چهارم (سال سوم-کرمانشاه) نیز به‎عنوان محیط ایده‌آل درنظر گرفته شدند. همچنین محیط شماره 1 (سال اول - مراغه) به‎عنوان ناپایدارترین محیط و محیط شماره 4 ( سال سوم-کرمانشاه) با کمترین مقدار IPCA1، پایدارترین محیط شناخته شدند.
پژوهشگران	سولماز امیری (نفر اول)، علی آرمینیان (نفر دوم)، حمید حسینیان خوشرو (نفر سوم)