عنوان	ارزیابی معیارهای زیباییشناسی در معماری از دیدگاه سنتی و مدرن
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	زیبایی شناسی، معماری مدرن، معماری سنتی، زیبایی در معماری، زیبایی درمعنا، زیبایی در ساختار
چکیده	زیبایی جاذبهای ازلی است که هنر، پل ارتباط بین آن و انسان است. در دهههای اخیر جنبشها و مکاتب گوناگونی در عرصه معماری و شهرسازی نمود یافتهاند که ریشه این مکاتب را میتوان در دیدگاههای فلسفی پیدا کرد. این مکاتب منشأ تحولات اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و کالبدی عظیمی بوده و به همین نسبت توانستهاند بر مفهوم زیباییشناسی نیز تأثیرگذار باشند. زیبایی گاه در افکار ما بی نهایت ارزشمند به نظر میرسد و گاه خود را تنها در شکلی زیبا به رخ میکشاند. در مکاتب مختلف و نحوه برخورد این مکاتب با مقوله زیباییشناسی نحوه برخوردهای متفاوتی با کالبد، مفهوم و معنی وجود دارد. در این پژوهش که مبتنی بر تحلیل مطالعات اسنادی و کتابخانهای است به تبیین مقوله زیباییشناسی از دیدگاه سنتی و مدرن پرداخته شده و با تأکید بر اصول زیباییشناسی این مکاتب در معماری سعی شده است شباهتها و تفاوتهای نگاه به زیباییشناسی در معماری از نگاه معماری سنتی ایران و معماری مدرن مورد توجه قرار گیرد. نتایج نشان میدهد معماران در هر دو دیدگاه سنت و مدرن سعی میکنند، در خلق آثار خود همواره به نیازهای روحی خود و مخاطب توجه داشته و علاوه بر رعایت مراتب عملکردی و اقلیمی به خلق زیبایی نیز توجه کنند. اما اهداف، نقش معمار، روش انتخاب فرمها، رنگها و نحوه تعامل با محیط و نقش فرهنگ در دو نگرش معماران سنتی ایران و معماری مدرن متفاوت است.
پژوهشگران	بهروز صالحی (Behrouz Salehi) (نفر اول)، زینب دارابی (نفر دوم)