عنوان	ارزیابی امکان بهره‌گیری از فناوری بادگیرهای سنتی ایران در معماری مسکونی معاصر در راستای نیل به معماری پایدار
نوع پژوهش	مقاله ارائه شده کنفرانسی
کلیدواژه‌ها	فناوری بادگیرهای سنتی,بادگیرهای مدرن,معماری مسکونی معاصر,معماری پایدار
چکیده	بادگیرها یکی از عناصر معماری سنتی ایران هستند که برای تهویه طبیعی ساختمان‌ها استفاده می‌شوند. این سازه‌ها با استفاده از جریان باد، هوای تازه را به داخل ساختمان هدایت کرده و هوای گرم و مرطوب را به خارج منتقل می‌کنند. بادگیرها می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی در کاهش مصرف انرژی ساختمان‌ها و بهبود کیفیت هوای داخلی مؤثر باشند. این مقاله امکان بهره‌گیری از فناوری بادگیرهای سنتی در معماری مسکونی معاصر را با هدف دستیابی به معماری پایدار بررسی می‌کند. بادگیرهای سنتی ایران در معماری پایدار نقش مهمی ایفا می‌کنند. روش استفاده‌شده در این پژوهش، مطالعه موردی و تحلیل مقایسه‌ای داده‌ها بوده است. در این مطالعه، نمونه‌هایی از بادگیرهای سنتی ایران و عملکرد آن‌ها بررسی شده و با روش‌های تهویه در ساختمان‌های مسکونی مدرن مقایسه شده‌اند. داده‌ها از مقالات علمی، گزارش‌ها و مطالعات پیشین گردآوری شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که بادگیرهای سنتی می‌توانند به‌عنوان یک راهکار سبز و پایدار برای کاهش مصرف انرژی و افزایش کیفیت هوای داخل ساختمان‌های مسکونی معاصر مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر این، این فناوری سنتی به‌عنوان یک عنصر زیبایی‌شناسی و فرهنگی در طراحی ساختمان‌های مسکونی معاصر نیز می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.
پژوهشگران	مریم حسین پور (نفر اول)، هادی شهامت (Hadi Shahamat) (نفر دوم)، وحید علی محمد کندرود (نفر سوم)