عنوان	طراحی و تدوین مدل کوچینگ سازمانی در سازمان‎های ورزشی ایران با رویکرد تماتیک
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	.
چکیده	چکیده امروزه در توسعه منابع انسانی یکی از نقش‌هایی که مدیریت منابع انسانی می‌تواند بر عهده بگیرد و سازمان‌ها می‌توانند به کمک آن توانایی و انگیزش و فرصت‌های کاری کارکنان را برانگیزانند، الگوی مدیر در جایگاه کُوچ یا کوچینگ سازمانی است. بر این اساس، هدف از این پژوهش طراحی و تدوین مدل کوچینگ سازمانی در سازمان‎های ورزشی ایران بود. این پژوهش دارای رویکرد آمیخته (‌کیفی- کمی) بوده و در بخش کیفی از روش تحلیل تماتیک و در بخش کمی از تحلیل عاملی تأییدی به عنوان روش تحقیق استفاده شد. روش گردآوری دادهها در بخش کیفی، مطالعات کتابخانه‌ای و مصاحبههای عمیق و باز و در بخش کمی پرسشنامه بود. جامعه آماری در بخش کیفی را 15 نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران ادارات ورزش و جوانان ایران تشکیل می‌دهد که از طریق نمونه‌گیری گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. جامعه آماری در بخش کمی را کارکنان ادارات ورزش و جوانان غرب ایران به تعداد 784 نفر تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌ای، 258 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. روایی این پژوهش از روش‌ بررسی توسط 10 نفر از اعضاء و بازبینی توسط همکاران مورد بررسی قرار گرفت و تأیید گردید. پایایی نیز با استفاده از روش دوکدگذار 79% به دست آمد. نتایج تحلیل بخش کیفی منجر به شناسایی 99 کد اولیه شد که در قالب 25 تم طبقه بندی شدند. در نهایت 25 تم در قالب 8 مفهوم اصلی مدیریت استراتژیک منابع انسانی، سلامت سازمانی، بهسازی سازمانی، مدیریت دانش، حمایت سازمانی، انسجام سازمانی، ارتباطات سازمانی و دوسوتوانی سازمانی دسته‌بندی شدند. نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که مدل از برازش مناسب برخوردار بوده و تمامی‌گویه‌ها و تم‌های شناسایی شده مورد تأیید قرار گرفت. در نتیجه می‌توان گفت ایعاد و مفاهیم شناسایی شده به خوبی می‌توانند به عنوان مدل کوچینگ سازمانی برای سازمان‌های ورزشی تبیین شوند. سازمان‌های ورزشی مانند بسیاری از سازمانهای دیگر به دلیل عملکرد ضعیف کارکنان در بسیاری از موارد دچار کسادی و رکود شده است که لازمه آن توانمندکردن کارکنان با استفاده از فرایند کوچینگ است. واژگان کلیدی: کوچینگ سازمانی، سازمان‌های ورزشی، تحلیل تماتیک، مدیریت استراتژیک منابع انسانی، سلامت سازمانی، بهسازی سازمانی
پژوهشگران	مژگان صالحی پور (استاد راهنما)، نوید رضاییان (دانشجو)