|
عنوان
|
اثرات مکمل امولیسیفایر (لیزولسیتین، لیزوفسفولیپید) و پریبیوتیک اینولین بر جوجههای خروس گوشتی تغذیه شده با منبع مختلف چربی
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
.
|
|
چکیده
|
چکیده فارسی: استفاده از امولسیفایر و سایر مکملهای مفید نظیر پریبیوتیک بخصوص اینولین به عنوان یک راهکار برای افزایش انرژی قابل متابولیسم جیره، بهبود عملکرد رشد و کیفیت لاشه و همچنین بهبود ضریب تبدیل غذایی و بازده اقتصادی جیره حائز اهمیت میباشد. یک مطالعه 42 روزه برای بررسی اثرات مکمل امولسیفایر ترکیبی (lysophospholipid؛ LYS) و اینولین در جیرههای دارای منابع مختلف چربی بر عملکرد رشد، صفات لاشه، پاسخ ایمنی، شاخصهای بیوشیمی، قابلیت هضم مواد مغذی، ترکیب اسیدهای چرب لاشه، فعالیت آنزیمهای گوارشی و هیستومورفولوژی روده باریک در جوجههای گوشتی انجام شد. در این تحقیق در مجموع 800 جوجه گوشتی نر یکروزه به هشت تیمار با پنج تکرار (20 جوجه به ازای هر تکرار) تخصیص داده شدند. جیرههای غذایی در قالب طرح کاملا تصادفی بصورت یک آزمایش فاکتوریل (2 × 2 × 2) تنظیم شدند و شامل دو منبع چربی (روغن سویا و پیه گوساله)، دو سطح مکمل امولسیفایر (0 و 1/0 درصد) و دو سطح مکمل اینولین بودند (0 و 1/0 درصد) بودند. نتایج نشان داد که افزودن مکمل امولسیفایر در بهبود ضریب تبدیل غذایی، درصد چربی شکمی، قابلیت هضم ایلئومی چربی و میزان انرژی قابل متابولیسم تصحیح شده برای ذحیره صفر ازت (AMEn) در پرندههای تغذیه شده با جیره حاوی پیه گوساله در مقایسه با جیره حاوی روغن سویا بارزتر بود (05/0P<). همچنین در رابطه با اثرات متقابل بین امولسیفایر و اینولین، افزودن توام 2 مکمل موجب کاهش ضریب تبدیل خوراک و درصد چربی شکمی گردید (05/0P<). استفاده از پیه در مقایسه با روغن سویا موجب افزایش چربی محوطه بطنی، کاهش قابلیت هضم چربی و انرژِی، افزایش اسیدهای چرب اشباع در گوشت سینه و ران و کاهش غلظت اسیدهای چرب غیر اشباع در گوشت سینه و ران گردید. مکمل امولسیفایر باعث افزایش عیار پادتن اولیه و ثانویه بر علیه ویروس نیوکاسل، عیار ثانویه پادتن تام و IgM علیه گلبول قرمز خون گوسفندی (SRBC)، ارتفاع پرز و سطح جذبی پرزها در دئودنوم، قابلیت هضم پروتئین، غلطت پروتئین در گوشت سینه و ران، افزایش نسبت اسیدهای چرب غیر اشباع به اسیدهای چرب اشباع در گوشت سینه و ران، و فعالیت آنزیمهای پروتئاز و لیپاز گردید (05/0P<). همچنین مکمل اینولین موجب بهبود افزایش وزن روزانه، افزایش پاسخ پادتن علیه ویروس نیوکاسل و SRBC، افزایش فعالیت آنزیم پروتئاز، افزایش سطح جذبی پرزها در دئودنوم و ارتفاع پرز، نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت و سطح جذبی پرزها در ژژنوم و همچنین کاهش غلظت کلسترول و لیپوپروتئین با چگالی پایین شد (05/0P<). بهعنوان نتیجهگیری کلی، استفاده از مکمل امولسیفایر و اینولین به صورت جداگانه یا ترکیبی میتواند برای بهبود عملکرد رشد، قابلیت هضم مواد مغذی، ترکیب اسیدهای چرب لاشه و پاسخ ایمنی در جوجههای گوشتی مفید باشد. کلید واژهها: امولسیفایر، روغن سویا، پیه، اینولین، جوجههای گوشتی
|
|
پژوهشگران
|
کامران طاهرپور (استاد راهنما)، مظفر رحیمپور (دانشجو)
|