عنوان	مطالعه میراگر جرمی تنظیم شونده مبتنی بر اینرتر در ساختمانهای بتن آرمه
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	.
چکیده	زمین‌لرزه یکی از پدیده‌های طبیعی است که باعث ایجاد تنش دراعضا مختلف سازه‌های گوناگون می‌شود. بخشی از این تنش‌ها که حاصل نیروی زلزله است، به وسیله میرایی و سختی ذاتی سازه تحمل می‌شوند و انرژی وارد شده به سازه به این وسیله مستهلک می‌گردند. اکنون اگر مقادیر این نیرو و در ادامه اندازی و شدت تنش‌ها افزایش پیدا کنند، میرایی و سختی سازه دیگر جوابگوی آن نبوده و گاها باعث ایجاد خرابی و تغییرشکل‌های ماندگار می‌شوند. مقصود از این پژوهش بررسی عملکرد انواع میراگرهای غیرفعال و فعال از جمله TMDI، DMTDI، TMD و ATMD در دو سازه بتن آرمه با مشخصات دینامیکی یکسان و غیر یکسان تحت تحریک‌های لرزه‌ای نزدیک به گسل است. میراگرهای TMDI از یک میراگر TMD سنتی و یک جزء به نام اینرتر تشکیل شده است که این وسیله ضعف میراگر TMD را مسائل مربوط به جرم را برطرف می‌کند، از این رو در این پایان‌نامه به بررسی ویژه تجهیزات اینرتر پرداخته شده است. به دلیل قدرتمند بودن کنترل کننده منطق فازی در مباحث کنترل لرزه‌ای، از این کنترل کننده جهت تعیین نیروی فعال در میراگر کنترل فعال (ATMD) استفاده شده است. در این پژوهش از دو ساختمان بتنی 10 طبقه استفاده شده و مقادیری برای پارامترهای میراگرها محاسبه شده است. به ویژه در این پژوهش به بررسی اتصال اینرتر بین جرم ها و طبقات مختلف و بررسی و مقایسه کنترل فعال و غیرفعال صورت گرفته است. در این پژوهش گروه‌های مختلفی از میراگرها (هفت حالت با و بدون میراگر) تحت دو شتابنگاشت برای دو سازه متفاوت با تحلیل تاریخچه زمانی خطی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته شده است. بیشترین کاهش تغییرمکان جانبی سازه‌های مورد بررسی با استفاده از میراگر TMD کمتر از 26%، بیشترین کاهش تغییرمکان جانبی سازه‌ها با استفاده از ATMD در حدود40%، بیشترین کاهش تغییرمکان جانبی سازه‌ها با استفاده از TMDI و اتصال اینرتر به طبقه پنجم در حدود 55% و بیشترین کاهش تغییرمکان توسط میراگر DMTDI در حدود 78% می‌باشد.
پژوهشگران	ابراهیم ولدی (استاد راهنما)، فرشاد شاه محمدیان (دانشجو)