عنوان	مطالعه تطبیقی برنامه آموزش تربیت بدنی در مدارس ایران و عراق
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	.
چکیده	چکیده روش تحقیق در پژوهش حاضر از نوع توصیفی – پیمایشی با رویکرد تطبیقی و هدف کاربردی انتخاب گردید. جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان، معلمان و متخصصان ورزشی مدارس در ایران و عراق بود. روش نمونه‌گیری به صورت هدفمند و برآورد آن براساس فرمول کوکران (121 نفر) انجام شد. ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامه مستخرج از شاخص‌های ارزیابی برنامه آموزش تربیت‌بدنی مدارس دو کشور بود. با مقیاس 5 ارزشی لیکرت (از بسیار کم = 1 تا بسیار زیاد = 5) برای 46 سوال بود. 8 بُعد پرسشنامه شامل ابعاد برنامه ریزی، اهداف، فناوری و منابع آموزشی، بستر اجرایی، نقش مشارکت کنندگان، فرایندها و روش‌های آموزشی، ارزشیابی آموزشی و موضوعات آموزشی بود. جهت روایی ابزار پژوهش ابتدا از متخصصان (5 پژوهشگر مدیریت ورزشی و 4 معلم و مدیر ورزش مدارس) جهت ارزیابی محتوایی نظرخواهی شد. سپس پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ در مرحله مقدماتی (مطالعه راهنما) و پایانی ارزیابی و با ضرایب به ترتیب 85/0 و 89/0 ارزیابی و تأیید گردید. نتایج توصیفی نشان داد که در تمامی ابعاد برنامه ریزی، اهداف، فناوری و منابع آموزشی، بستر اجرایی، نقش مشارکت کنندگان، فرایندها و روش‌های آموزشی، ارزشیابی آموزشی و موضوعات آموزشی برای ایران میانگین بالاتری گزارش شد. آزمون فریدمن نشان داد که این تفاوت بین دو کشور معنی‌دار است. همچنین آزمون فریدمن نشان داد که بین اولویت ابعاد در هر دو کشور نیز تفاوت معنی‌داری وجود دارد. آزمون یو من ویتنی نشان داد که بین دیدگاه مدیر و کارشناس با معلمان و دبیران در عراق در چهار بعد فناوری و منابع آموزشی، نقش مشارکت‌کنندگان، فرآیندها و روش‌های آموزشی و ارزشیابی آموزشی و در ایران در دو بعد فرآینده‌‌ها و روش‌های آموزشی و موضوعات آموزشی تفاوت معناداری وجود دارد. و در سایر ابعاد تفاوت معناداری وجود ندارد. اولویت‌ ابعاد برنامه آموزش تربیت‌بدنی و ورزش مدارس در کشور ایران بعد برنامه‌ریزی و در کشور عراق بعد بستر اجرایی است. کلیدواژه: درس تربیت‌بدنی، ورزش مدارس، ورزش دانش آموزی، تربیت‌بدنی ایران، تربیت‌بدنی عراق.
پژوهشگران	شمس الدین رضایی (استاد راهنما)، عامر علی موحی (دانشجو)