مشخصات پژوهش

صفحه نخست /امکان سنجی ایجاد پیاده راه در ...
عنوان امکان سنجی ایجاد پیاده راه در هسته مرکزی شهر جوانرود با استفاده از Gis و روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP)
نوع پژوهش پایان نامه
کلیدواژه‌ها .
چکیده چکیده یکی از تأثیرات مدرنیسم در چند دهه گذشته، توسعه خیابان‌های وسیع‌تر و تسلط وسایل نقلیه بود. این امر باعث شده است که خیابان ها عملکرد خود را به عنوان محیطی که در آن تعاملات اجتماعی رخ می دهد، از دست بدهند. نبود فضاهای باز پیاده محور و همچنین کیفیت پایین چنین مکان هایی در شهرها باعث کاهش تعاملات اجتماعی شده است. در این راستا نقش مسیرهای پیاده‌روی بسیار تأثیرگذار است، زیرا این مسیرها به‌عنوان یکی از معیارهای اصلی توسعه و رقابت بین شهرها از نظر جذب گردشگر و رونق اقتصادی محسوب می‌شوند. بنابراین باید به ایجاد و توسعه این بخش از فضاهای شهری توجه بیشتری شود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت از نوع تحقیقات قیاسی است. داده‌ های مورد استفاده ترکیبی از داده‌‌های کمی و کیفی می‌ باشند. به منظورجمع ‌آوری داده‌‌ها، ابتدا به جمع‌ آوری ادبیات علمی در خصوص ماهیت پژوهش شده و سپس نظریه‌ ها، رویکردهای موجود و تجربیات جهانی در خصوص پیاده‌ راه و همچنین برداشت‌های میدانی، طبقه‌ بندی و مورد تحلیل قرار داده شده است و با هدف دستیابی به مناسب‌ترین محور جهت تبدیل شدن به پیاده ‌راه، در هسته مرکزی شهر جوانرود با استفاده از شناسایی معیارها و زیرمعیارها با توجه به هدف پژوهش، مجموعه‌ای از لایه‌های اطلاعاتی و پایگاه داده با استفاده از نرم‌افزار Arc GIS ایجاد شد و سپس لایه‌های جدیدی از طریق ساختار رستری ایجاد گردیده و سپس با توجه به نوع داده ها در هر لایه، لایه های رستری بر اساس مقادیر تعریف شده مجدداً طبقه بندی شدند. در این پژوهش مسیرهای پیاده‌روی در این مطالعه بر اساس 17 ویژگی محیط ساخته شده و منظر خیابان برای ارزیابی سطح پیاده روی در شبکه عابر پیاده انتخاب شدند. این 17 ویژگی به عنوان زیرمعیارهای چهار معیار دسترسی (نزدیکی به حمل و نقل عمومی، نزدیکی به پارکینگ خودرو، نزدیکی به امکانات اجتماعی)، کاربری زمین (ترکیب کاربری اراضی، تعداد واحد مسکونی، تعداد املاک تجاری)، امکانات پیاده رو (عرض پیاده رو، وضعیت پیاده رو، موانع در پیاده روها درختان در پیاده روها، طول معبر، مبلمان خیابان) و ایمنی و امنیت (تعداد عابرین پیاده، حجم ترافیک در معابر، روشنایی مناسب معبر در شب، مقیاس انسانی، فعالیت 24 ساعته) ارزیابی شدند. سپس تحلیل سلسله مراتبی معیارها و زیرمعیارها بر اساس مقایسه زوجی اطلاعات و مقادیر مربوط به هر لایه اطلاعاتی در مقابل سایر لایه با استفاده از نرم افزار Expert Choice صورت گرفته و در نهایت وزن هر کدام از معیارها و زیرمعیارها در لایه مربوطه با استفاده از ابزار Raster Calculator اعمال شد. نتایج این تحقیق نشان می‌ دهد که از بین محورهای مورد مطالعه، خیابان خیابان علامه محمدامین کلاشی بهترین مسیر برای پیاده راه شدن است و اولویت دوم نیز به خیابان حافظ تعلق دارد و پس از آن خیابان شافعی به عنوان اولویت سوم قرار دارند.
پژوهشگران محمد سلاورزی (Mohammad Salavarzi) (استاد راهنما)، حمزه نوروزی (دانشجو)