عنوان	اثر کاهش پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه و مکمل لیزین و متیونین محافظت شده در شکمبه بر مصرف ماده خشک، تولید و ترکیب شیر و قابلیت هضم مواد مغذی در گاوهای شیرده در اوایل دوره شیردهی
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	.
چکیده	هدف این مطالعه بررسی اثر کاهش سطح پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه و مکمل اسیدهای آمینه لیزین و متیونین محافظت شده در شکمبه جیره بر مصرف ماده خشک، تولید و ترکیب شیر و قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی در کل دستگاه گوارش در گاوهای شیرده در اوایل دوره شیردهی بود. از 12 راس گاو هلشتاین زایش دوم در قالب طرح مربع لاتین تکرار شده 4×4 (4 تیمار در 4 دوره) استفاده شد. جیره‌های آزمایشی شامل 1- جیره حاوی 32/17 درصد پروتئین خام بدون مکمل لیزین و متیونین محافظت شده در شکمبه، 2- جیره حاوی 08/16 درصد پروتئین خام و 045/ درصد متیونین محافظت شده در شکمبه، 3- جیره حاوی 18/15 درصد پروتئین خام و 075/0 درصد متیونین محافظت شده در شکمبه و 4- جیره حاوی 2/14 درصد پروتئین خام، 105/0 درصد متیونین و 037/0 درصد لیزین محافظت شده در شکمبه بودند. نتایج نشان دادند که کمترین مصرف ماده خشک در گاوهای تغذیه شده با جیره حاوی 2/14 درصد پروتئین خام، 105/0 درصد متیونین و 037/0 درصد لیزین محافظت شده در شکمبه و جیره حاوی 18/15 درصد پروتئین خام و 075/0 درصد متیونین محافظت شده در شکمبه مشاهده شد (05/0>P). تولید شیر خام، شیر تصحیح شده برای 4 درصد چربی، شیر تصحیح شده برای انرژی، تولید ترکیبات شیر، درصد پروتئین، لاکتوز و کل مواد جامد بدون چربی شیر و قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی در کل دستگاه گوارش تحت تاثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0P). بیشترین مقدار مصرف پروتئین خام و قابلیت هضم پروتئین خام در کل دستگاه گوارش در گاوهای تغذیه شده با جیره حاوی 32/17 درصد پروتئین خام بدون مکمل لیزین و متیونین محافظت شده در شکمبه مشاهده شد (05/0>P). در کل، گاوهای تغذیه شده با جیره حاوی 18/15 درصد پروتئین خام و 075/0 درصد متیونین محافظت شده در شکمبه در مقایسه با سایر گروه‌ها عملکرد بهتری داشتند.
پژوهشگران	فرشید فتاح نیا (استاد راهنما)، مهدی بهرامی یکدانگی (استاد راهنما)، مریم نوروزی (دانشجو)، محمد شمس الهی (استاد مشاور)