|
عنوان
|
مبانی نظری حیات طیبه و شاخص های آن از منظر قرآن و حدیث
|
|
نوع پژوهش
|
پایان نامه
|
|
کلیدواژهها
|
حیات طیبه، مبانی نظری حیات طیبه، ایمان، عمل صالح
|
|
چکیده
|
یکی از مسائلی که همواره ذهن آدمی را متوجه خود نموده است مسئله حیات و نوع زندگی انسان در نظام هستی است. از نگاه ظاهر بین انسانهای دنیوی، حیات همین زندگی محدود و چند روزه دنیایی است که با خوردن و حرکت و تفنن و لذت و درد توأمان بوده و با مرگ انسان پرونده حیات او برای ابد بسته می شود اما در نگاهی بالاتر، حیات حقیقی انسانی مرحله فراتر و کامل تر از حیات ظاهری دنیوی است که حیات دنیوی با همه گستردگی اش بستر و مقدمه آن و حیات جاودان اخروی با همه ی ابهت و وسعتش، تبلور این حیات حقیقی است. در نگاه قرآنی-روایی، حیات طیبه، حیات جدید و مافوق حیات مادی است که منشأ آثاری ارزشمند و پربرکت برای انسان های مومن می باشد. انسان جدای از حیات طیبه در تراز طبقه بندی سایر جانداران نظیر حیوانات و گیاهان متوقف و گاهی حتی پایین تر از جمادات قرار می گیرد. أُولئِکَ کَالأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ. (اعراف/179). حیات طیبه مرحلهای بالاتر از حیات طبیعی است که واصلان به آن در همین دنیا، به حیات حقیقی و طیبی نایل می شوند که به حقایق عالم علم پیدا نموده و چیزهایی را درک میکنند و میبینند که از وسع و طاقت دیگران خارج است. خداوند نام این زندگی عالی را حیات طیبه نامیده است. فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیَاهً طَیِّبَهً ۖ وَلَنَجْزِیَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ. (نحل/97). مفسرین شیعه و سنی در شرح حیات طیبه سخن ها گفته اند: حیات به معنای القای جان در موجود و افاضه حیات به آن است یعنی خداوند متعال، مومنی را که عمل صالح انجام دهد به حیات جدیدی غیر آن حیاتی که به دیگران داده زنده می نماید و این حیاط جدید و اختصاصی جدای از زندگی سابق که همه در آن مشترکند نیست، در عین اینکه غیر آن است با همان است تنها اختلاف به مراتب است نه به عدد، همچنان که روح قدسی که خداوند آن را مختص انبیاء دانسته است یک زندگی سومی نیست بلکه درجه سومی از زندگی است.(طباطبایی ج 12 ، 491). کسانی که طیبات خویش را از دست بدهند زندگانی هستند که در قبر بدن و طبیعت گرفتارند نه می توانی آنها را بشنوانی و نه می توانی هدایت کنی (جوادی آملی 1388، ج 9 ، 478). که خسران دنیا و آخرت در انتظار آنها است و سرانجامشان نیستی و نابودی است. وَیَوْمَ یُعْرَضُ الَّذِینَ کَفَرُوا عَلَی النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَیِّبَاتِکُمْ فِی حَیَاتِکُمُ الدُّنْیَا (احقاف/20).
|
|
پژوهشگران
|
سیدمحمدرضا حسینی نیا (استاد راهنما)، علی اکبر نبوی (دانشجو)، سهراب مروتی (استاد مشاور)
|