|
چکیده
|
با شکل گیری حکومت صفوی ، علاوه بر یکپارچگی سرزمینی، هویت ایرانی نیز احیا گردید ولی به واسطه شرایطی که بر جهان اسلام حاکم بود و امپراطوری عثمانی بر بخش های وسیعی از آن حکمروایی می کرد،نوعی دوقطبی در جهان اسلام ایجاد شد وحکومت نوپای صفوی در تقابل با امپراطوری عثمانی قرار گرفت.این پایان نامه با روش توصیفی –تحلیلی وبا تکیه بر منابع دست اول به بررسی نقش عثمانی ها درسیاست های دوره شاه عباس اول صفوی پرداخته است.سؤال اصلی پژوهش حاضر نقش عثمانی ها در سیاست های شاه عباس اول استو این که عثمانی ها به عنوان قدرت برتر جهان آن عصر چه تأثیری در سیاست های شاه عباس اول داشته اند.یافته های تحقیق حاکی از آن است که شاه عباس اول پس از تثبیت قدرت خود در سال های نخستین حاکمیت ،اقدامات خود را هم از بعد داخلی وهم ازنظر سیاست خارجی بر مبنای تقابل با عثمانی ها طراحی کرده بود وبا ساماندهی نظامی ،سیاسی ، اقتصادی و...در حوزه داخلی ونیز برقراری روابط گسترده با کشورهای اروپایی نه تنها توانست حکومت صفوی را از تهاجمات عثمانی ها رهایی بخشد بلکه در برخی مقاطع تاریخی ، بخش هایی از امپراطوری عثمانی را نیز ضمیمه قلمروصفوی کند وبه نوعی با اتخاذ سیاست مبتنی بر عقلانیت در برابر قدرت برتر جهان آن روز ، زمینه توسعه کشور را نیز فراهم نماید.
|