عنوان	تأثیر زمان اجرای تمرین استقامتی بر سطح سرمی برخی نشانگرهای متابولیسم استخوان در زنان میانسال
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	تمرین هوازی، زمان تمرین، متابولیسم استخوان، زنان میانسال
چکیده	زمینه و هدف: به نظر می‌رسد علاوه بر میزان، مدت و نوع تمرین، زمان تمرین نیز بر سازگاری‌های فیزیولوژیکی ناشی از ورزش تأثیر داشته باشد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرین استقامتی در صبح و شب بر نشانگرهای متابولیسم استخوان در زنان میانسال بود. روش تحقیق: تعداد 36 آزمودنی زن 40 تا 50 ساله به صورت هدفمند انتخاب و بطور تصادفی به سه گروه تمرین در صبح، تمرین در شب و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه‌های تمرینی به مدت 8 هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه تمرینات هوازی با شدت 55 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره را انجام دادند. برای بررسی متغیرهای بیوشیمیایی، 48 ساعت قبل از شروع برنامه تمرین و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، در شرایط ناشتایی نمونه‌ها‌ی خونی از ورید بازویی جمع‌آوری و پس از جداسازی سرم به آزمایشگاه بیوشیمی ارسال شد. سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز، ویتامینD ، هورمون پاراتورمون و هورمون کلسی‌تونین اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های t زوجی و آنالیز کوواریانس در سطح معنی‌داری 05/0≥ p بررسی شدند. یافته‌ها: نتایج تحقیق افزایش معنی‌دار مقادیر سرمی آلکالین فسفاتاز را در گروه تمرین در شب در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (003/0=p). مقادیر سرمی ویتامینD (413/0=p). هورمون پاراتیروئید (495/0=p). و هورمون کلسی‌تونین (721/0=p). در گروه‌های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی‌داری نداشت. همچنین، بین گروه‌های مداخله تمرینی تفاوت معنی‌داری از نظر سطوح سرمی متغیرهای بیوشیمایی مشاهده نشد (05/0≤ p). نتیجه‌گیری: بطور کلی می‌توان گفت که زمان انجام تمرین هوازی اثر قابل ملاحظه‌ای بر نشانگرهای مرتبط با متابولیسم استخوان از قبیل ویتامین D، هورمون پاراتیروئید و هورمون کلسی‌تونین ندارد، اما بطور ویژه بر آلکالین فسفاتاز استخوانی اثر مفیدی داشته است.
پژوهشگران	نبی شمسایی (نفر اول)، هادی عبدی (نفر دوم)، بهنوش سلگی (نفر سوم)