عنوان	مراتب وجود در آثار ابویعقوب سجستانی
نوع پژوهش	طرح پژوهشی خاتمه یافته
کلیدواژه‌ها	ابویعقوب سجستانی، سلسله مراتب آفرینش، عقل و نفس کلی، طبیعت و جسم، انسان
چکیده	چکیده ابویعقوب اسحاق بن احمد سِجزی یا سجستانی )271 322 ق(، از متفکران بزرگ باطنی در قرن سوم و آغاز قرن چهارم قمری در خراسان و سیستان بوده است. در آغاز کار در مدارس یمن، مبانی مذهب فاطمی را فراگرفت و اندک اندک به یکی از بزرگترین داعیان و متفکران اسماعیلی تبدیل شد و آوازهاش در همه جا پیچید. او که پیرو نسفی از متفکران بزرگ باطنی بود، با تألیفات خویش در تحکیم مبانی اندیشه اسماعیلی تأثیر عمدهای داشت. اندیشههای او با استقبال خلیفه فاطمی المعزباهلل، در تعلیمات داعیان فاطمی وارد شد. ابویعقوب سجستانی با بسط آرا و نظریات جهانشناسانه نسفی نوعی نظام فکری فلسفی را با بنیانهای نوافالطونی توسعه داد که در آثار متفکران دورههای بعد با واکنشهای متفاوتی روبرو شد. ابویعقوب آثار متعددی تألیف کرده که برخی از بین رفته و برخی باقی مانده است. از میان آثار بازمانده از او، برخی به همت پژوهشگران تصحیح و منتشر شده است. کشفالمحجوب به زبان فارسی و الینابیع، مقالید الملکوتیه و االفتخار به زبان عربی از این جمله است. موضوع این پژوهش بررسی، نقد و تحلیل مراتب وجود از نگاه ابویعقوب سجستانی است و نگارندگان خواهند کوشید با تکیه بر چهار منبع مذکور اندیشههای او در این زمینه را بررسی و تحلیل کنند.
پژوهشگران	محمد تقی جهانی (Mohammad Taghi Jahani) (مجری)، مریم کسایی (همکار)