عنوان	تأثیر سطوح مختلف پروبیوتیک بر عملکرد، جمعیت میکروبی و ریخت شناسی روده جوجه‌های گوشتی تحت شرایط تغذیه دیرهنگام
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	پروبیوتیک تغذیه دیرهنگام جوجه گوشتی عملکرد میکروفلور و ریخت شناسی روده
چکیده	هدف: دسترسی خوراک برای جوجه‌های تازه هچ شده جهت توسعه مطلوب و مناسب دستگاه گوارش، افزایش جمعیت باکتری‌های مفید، بهبود هضم و جذب مواد مغذی و توسعه یک سیستم ایمنی مناسب بخصوص در دستگاه گوارش امری حیاتی و تعیین کننده است و تغذیه زود هنگام از طریق تعدیل میکروفلور روده به سلامت و عملکرد دستگاه گوارش اثر می‌گذارد. بنابراین به نظر می‌رسد استفاده از افزودنی‌های مفیدی مانند پروبیوتیک‌ها، پری‌بیوتیک‌ها و سین‌بیوتیک‌ها که اثرات مفید ثابت شده بر ریخت سنجی دستگاه گوارش و عملکرد جوجه‌های گوشتی دارند، گزینه مناسبی باشد. روش پژوهش: در این آزمایش تأثیر سطوح پروبیوتیک بر عملکرد و خصوصیات لاشه، شمار جمعیت میکروبی و ریخت سنجی روده جوجه‌های گوشتی تحت چالش تغذیه دیرهنگام با تخصیص 450 قطعه جوجه گوشتی راس-308 (یک روزه، مخلوط دو جنس) به صورت فاکتوریل 3×3 با سه سطح پروبیوتیک (صفر یا بدون پروبیوتیک، 200 و 400 گرم در تن) و سه زمان تغذیه یا دسترسی به خوراک (صفر، 12 و 24 ساعت پس از ورود به سالن) مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: در دوره آغازین، جوجه‌های دریافت‌کننده سطح بیشتر پروبیوتیک و تغذیه بدون تأخیر بیشترین وزن بدن و افزایش وزن بدن را داشتند درحالیکه جوجه‌های دریافت‌کننده سطح بالاتر پروبیوتیک و 24 ساعت تأخیر در دسترسی به خوراک کمترین وزن بدن را داشتند و در کل دوره پرورش جوجه‌های دریافت کننده 2/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک با 24 ساعت تأخیر در تغذیه و گروه دریافت کننده 4/0 گرم در کیلوگرم بدون تأخیر در تغذیه کمترین خوراک مصرفی، وزن بدن و افزایش وزن بدن را داشتند (05/0P<). سطح 4/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک در گروه‌های 12 و 24 ساعت تأخیر در تغذیه به ترتیب کمترین غلظت تری‌گلیسرید، و گلوکز سرم را داشتند و در همین سطح پروبیوتیک بدون تاخیر در تغذیه، جمعیت باکتری‌های اشریشیاکلی کاهش یافت ولی اعمال 12 و 24 ساعت تأخیر در دسترسی به خوراک شمار باکتری بیفیدوباکتر را کاهش داد و در جوجه‌های تغذیه شده با جیره‌های دارای صفر و 2/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک، با افزایش زمان تأخیر در دسترسی به خوراک، طول پرز افزایش یافت (05/0P<). جوجه‌های تغذیه شده با جیره دارای 2/0 گرم در کیلوگرم پروبیوتیک با 12 ساعت تأخیر در تغذیه، سطح مقطع پرز بالاتری نسبت به سایر گروه‌ها داشتند (05/0P<). نتیجه‌گیری: به طور کلی، 12 و 24 ساعت تأخیر در تغذیه منجر به کاهش عملکرد و تضعیف ریخت سنجی روده شدند و افزودن پروبیوتیک حتی در سطح دو برابر میزان توصیه شده نتوانست اثرات منفی تغذیه دیرهنگام را کاملاً جبران کند.
پژوهشگران	حدیث حیدری (نفر اول)، علی خطیب جو (نفر دوم)، حسن شیرزادی (نفر سوم)، محمد امیر کریمی ترشیزی (نفر چهارم)، جبار جمالی (نفر پنجم)