عنوان	بررسی تطبیقی بنیان اخلاق از نگاه آرتور شوپنهاور و ابن عربی
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	شفقت، وحدت اراده، مهرورزی، صلح کل، وحدت وجود، غایت‌شناسی، اخلاق تطبیقی
چکیده	پرسش اصلی این پژوهش آن است که آیا می‌توان بنیان اخلاق در دو دستگاه فکری به ظاهر نامتجانس—یعنی فلسفه شفقت‌محور آرتور شوپنهاور و منظومه فلسفی‌‌عرفانی محیی‌الدین ابن‌عربی—را به سرچشمه‌ای یگانه بازگرداند. برای پاسخ به این پرسش، مفاهیمی چون «شفقت» و «وحدت اراده» در فلسفه شوپنهاور، و «مهرورزی»، «صلح کل» و «وحدت وجود» در اندیشه ابن‌عربی، در قالب رویکردی تطبیقی بررسی شده است. تحلیل انجام‌شده نشان می‌دهد که با وجود تفاوت‌های چشمگیر در زبان و بیان، ناشی از بسترهای فرهنگی و سنت‌های مبدأ، و نیز تمایز بنیادین در جهت‌گیری اخلاقی—با غلبه رویکرد سلبی در شوپنهاور و رویکرد ایجابی در ابن‌عربی—و حتی ناسازگاری آشکار در غایت‌شناسی دو نظام، هر دو متفکر در لایه‌های عمیق فلسفی‌‌عرفانی اخلاق، بر بنیانی مشترک استوارند. این بنیان مشترک، که بر تجربه‌ و شهودِ پیوند وجودی همه موجودات تکیه دارد، می‌تواند به منزله شالوده‌ای جهان‌شمول برای اخلاقی فراتر از مرزهای فرهنگی و دینی در نظر گرفته شود.
پژوهشگران	مجید ضیایی قهنویه (استاد راهنما)، سعید شیخمرادی (دانشجو)، سمیه منفرد (استاد مشاور)