عنوان	بررسی تأثیر پکتین به‌عنوان یک عامل محافظ در کاهش آسیب‌های ناشی از انجماد اسپرم قوچ و ارزیابی اثربخشی و مکانیسم‌های بیولوژیکی آن
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	پکتین، عامل محافظ، اسپرم، قوچ
چکیده	سپرم به دلیل فراوانی اسیدهای چرب غیر اشباع نسبت به پراکسیداسیون لیپیدی بسیار حساس است و توسط سیستم آنتی اکسیدانی پلاسمای منی، غشاء و سیتوپلاسم محافظت می‌گردد. اما در طول انجماد این محافظت تا حدودی حذف شده و به شدت تغییر داده می شود. این امر سبب تولید بیش از حد رادیکال‌های آزاد و کاهش توان باروری اسپرم‌ها می گردد. این واقعیت سبب استفاده از مواد محافظت کننده و آنتی اکسیدان‌ها برای بهبود بخشیدن به پروتکل‌های انجماد است. هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر پکتین به‌عنوان یک عامل محافظ در کاهش آسیب‌های ناشی از انجماد اسپرم قوچ و ارزیابی اثربخشی و مکانیسم‌های بیولوژیکی آن است. در این تحقیق از منی چهار قوچ نژاد زندی استفاده شد. جمع‌آوری منی با استفاده از واژن مصنوعی از قوچ‌های آموزش دیده به صورت هفته‌ای دو بار صورت گرفت. تیمارهای آزمایشی در این تحقیق شامل: 1- کنترل، 2- 400 میکروگرم در میلی‌لیتر پکیتن،3- 450 میکروگرم در میلی‌لیتر پکیتن،4-500 میکروگرم در میلی‌لیتر پکیتن و 5- 550 میکروگرم در میلی‌لیتر پکیتن بود. نتایج حاصل از آزمایش نشان دهنده آن است که پکتین تأثیر معنی‌داری بر روی فراسنجه‌های مورد ارزیابی تحرک کل، تحرک پیش‌رونده، VSL، VCL، ALH، VAP، LIN، BCF، یکپارچگی غشاء پلاسمایی،ناهنجارای‌های اسپرم، آپوپتوز، ROS، TAC، GPX و ATP، و در مقایسه فراسنجه‌های STR، SOD، تفاوت معنی‌داری بین تیمارها مشاهده نشد. بررسی‌های مورفولوژیکی نشان داد که درصد اسپرم‌‌های غیرطبیعی در تیمار 450 میکروگرم بر میلی‌لیتر کمترین میزان در بین تمامی تیمارهای آزمایش بود و تفاوت آن با سایر تیمارها به لحاظ آماری معنی‌دار بود (05/0 >P). یکپارچگی غشاء پلاسمایی و زنده‌مانی در تیمار450 میکروگرم بر میلی‌لیتر درصد بیشترین مقدار را داشتند (05/0 >P). از نظر میزان درصد آپوپتوز کمترین مقدار در گروه تیماری 450 میکروگرم بر میلی‌لیتر مشاهده گردید (05/0 >P). تفاوت معنی‌داری از نظر میزان SOD بین تیمارهای آزمایشی مشاهده نگردید (05/0 P). بیشترین میزان فعالیت میتوکندری و همچنین بیشترین درصد ATP مربوط به گروه تیماری 450 میکروگرم بر میلی‌لیتر بود (05/0 >P). به طور کلی نتایج نشان داد که استفاده از پکتین به عنوان یک عامل محافظت‌کننده در برابر تنش‌های دمایی عمل می‌کند و استفاده از دوز 450 میکروگرم بر میلی‌لیتر بهینه‌ترین دوز برای محافظت از اسپرم و بهبود پارامترهای حرکتی، وضعیت آنتی‌اکسیدانی، حفظ یکپارچگی غشاء، کاهش اسپرم‌های غیر‌نرمال و آپوپتوز و بهبود عملکرد میتوکندری، افزایش غلظت ATP و کاهش ترکیبات ROS می باشد.
پژوهشگران	محمد شمس الهی (استاد راهنما)، مهدیه مهدی پور (استاد راهنما)، حیدر قاسم حسین (دانشجو)، فرشید فتاح نیا (استاد مشاور)، یاسر خرم دل (استاد مشاور)