عنوان	بررسی کارکرد «حروف اضافه» در گویش‌های کردی فیلی، کلهری و خزلی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	زبان کردی, کردی جنوبی, حروف اضافه,
چکیده	زبان کردی چهار گویش اصلی کرمانجی، سورانی، اورامی - گورانی و کردی جنوبی دارد. کردی جنوبی، شامل زیرگویش­های متعددی است که در نکات دستوری و صرفی دارای اشتراکات و تفاوت­هایی هستند که این گویش­ها را از هم متمایز می­‌کند.در این پژوهش که به شیوۀ کتابخانه‌ای و تحلیلی انجام شد، انواع حروف اضافۀ ساده در زبان کردی جنوبی با تکیه بر سه گویش فیلی، کلهری و خزلی، بررسی و تحلیل ده است و نتایج پژوهش نشان داد کاربرد حروف اضافه در گویش­های مورد بحث، با توجه به هم­خانواده بودن این گویش­ها، دارای اشتراکات اندکی در کاربرد بعضی حروف مثل «تا» (در هر سه گویش همین حرف که در زبان فارسی نیز وجود دارد، به کار می­رود) و «به»: (در هر سه گویش از حرف «وَه» استفاده می­‌شود؛ با این تفاوت که در کلهری علاوه بر «وَه»، از دو حرف «پی» و «لی» و در گویش خزلی نیز به جز «وَه»، از حروف «وه­ن/ ئه­ن» و «بِن» هم استفاده می­شود) می­باشند و نیز وجود تفاوت در کاربرد برخی دیگر از این حروف اضافه مثل «در» و «از»، به‌طور مشترک، (فیلی: «دَه»، کلهری:«لَه»، خزلی: «یَه»)، «با»: (فیلی: «وَه»/ «وه‌رد»، کلهری: «وه­ل»، خزلی: «ئه­ول») و ... قابل ملاحظه است.
پژوهشگران	محمد تقی جهانی (Mohammad Taghi Jahani) (نفر اول)، فرشته علیرضایی (نفر دوم)