عنوان	واکاوی تأثیر بیش‌اعتمادی مدیریت بر کیفیت سود با نقش تعدیل‌کنندگی ساختار مالکیت
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	بیش‌اعتمادی مدیریت، کیفیت سود، ساختار مالکیت، نظریه نمایندگی، همسویی منافع.
چکیده	بر مبنای مفاهیم نظریه نمایندگی، چگونگی تعامل بین مدیریت و مالکان به‌طور بالقوه در کیفیت گزارشگری مالی و چشم‌انداز تجاری تجلی پیدا می‌کند. همچنین از منظر مالی-رفتاری، ابعاد روان‌شناختی و شخصیتی مدیران، با چگونگی هدایت و تصمیمات استراتژیک شرکت پیوند خورده است. در این راستا، طراحی چارچوب‌ها و نظام راهبری شرکتی همچون ساختار مالکیت به منظور مهار سوگیری‌های مدیریتی از اهمیت بسزایی برخوردار است. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، آزمون تأثیر بیش‌اعتمادی مدیریت بر کیفیت سود با نقش تعدیل‌کنندگی ساختار مالکیت است. پنج فرضیه پژوهش با استفاده از نمونه‌ای مشتمل بر 166 شرکت پذیرفته‌شده در شرکت بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1392 تا 1402 و به‌کارگیری رگرسیون چندگانه مورد آزمون و تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش نشان داد بیش‌اعتمادی مدیریت بر کیفیت سود شرکت تأثیر منفی و معناداری دارد. همچنین، از بین ابعاد مختلف (چهارگانه) ساختار مالکیت، مالکیت خانوادگی، مالکیت مدیریتی و مالکیت نهادی تأثیر منفی بیش‌اعتمادی مدیریت بر کیفیت سود را تضعیف می‌کنند، اما تمرکز مالکیت تأثیر معناداری بر این رابطه ندارد؛ بنابراین، ساختار مالکیت به عنوان یک مکانیسم راهبری شرکتی چشم‌انداز جدیدی از تأثیر پدیده بیش‌اعتمادی مدیریت بر کیفیت سود را نشان می‌دهد. ساختار مالکیت می‌تواند رفتار و نگرش مدیریتی و در نتیجه گزارشگری شرکت را تحت تأثیر قرار دهد. به‌طور خاص، مالکیت خانوادگی، مالکیت مدیریتی و مالکیت نهادی می‌توانند تأثیر اعتماد بیش از حد مدیریت بر کیفیت سود را تعدیل کنند.
پژوهشگران	بهروز بادپا (نفر اول)، امین قنبری (نفر دوم)