عنوان	برداشت کارکنان و اساتید دانشگاه از عناصرِ فرسودگی فرهنگی در نظام آموزش عالی
نوع پژوهش	مقاله چاپ‌شده در مجلات علمی
کلیدواژه‌ها	فرسودگی فرهنگی، بعد ساختاری و نمادین، بعد ارزشی و هنجاری، بعد رفتاری و فرهنگی، بعد تاریخی
چکیده	هدف امروزه مختصات آموزش عالی، شاهد اقبال کم نسبت به فعالیتهای فرهنگی، تغییر سلیقه نسلها و کاهش توانمندی فعالان فرهنگی است که خود زاییده تشریفاتی بودن فعالیتهای فرهنگی دانشگاه هاست. پژوهش حاضر با هدف شناسایی ابعاد مختلف فرسودگی فرهنگی در نظام آموزش عالی ایران انجام شد. روش در پژوهش حاضر از رویکرد اکتشافی و روش کیفی تحلیل محتوا استفاده شد. مشارکت کنندگان را تمامی فعالان حوزه های فرهنگی- اجتماعی دانشگاه های دولتی شهر ایلام، مشتمل بر اعضای هیئت علمی، کارکنان و خبرگانی تشکیل داد که با استفاده از قاعده اشباع نظری داده ها و با توجه به گستردگی جامعه، تعداد 30 مصاحبه به شیوه نمونه گیری گلوله برفی انجام شد. برای اطمینان از روایی داده ها، از نظرات چند تن از کارشناسان حوزه فرهنگی- اجتماعی و اساتید جامعه شناسی، مدیریت فرهنگی و مدیریت آموزش عالی استفاده شد. پایایی نیز از طریق تحلیل مضامین مشترک در پاسخهای شرکت کنندگان بررسی شد. یافته ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی، نتایج نشان داد که پدیده فرسودگی فرهنگی، در قالب 9 بعد مختلف، شامل ساختاری و نمادین (13 شاخص)، ارزشی و هنجاری (11 شاخص)، رفتاری و فرهنگی (10 شاخص)، شناختی و معنایی (10 شاخص)، عملیاتی و رفتاری (11 شاخص)، محیطی (10 شاخص)، فناورانه- اطلاعاتی (11 شاخص) تاریخی و گذرا (11 شاخص) و بعد فردی و روان شناختی (10 شاخص) قابل تبیین است. نتیجه گیری ابعاد شناسایی شده، نشان دهنده تداخل عوامل و مولفه های متعددی است که در فرایند کاهش توانمندی های فرهنگی فعالان آموزشی و همچنین کاهش جذابیت فعالیتهای فرهنگی در دانشگاه ها نقش دارند. بنابر این، اصلاح و بازنگری در رویکردهای فرهنگی و ساختاری دانشگاه ها، کلید مقابله با این فرسودگی و احیای نقش موثر فعالیتهای فرهنگی در نظام آموزش عالی است.
پژوهشگران	علی یاسینی (نفر اول)، حاتم فرجی ده سرخی (نفر دوم)