عنوان	اثر اسید هیومیک وعصاره جلبک دریایی شاخص رشد تحت تنش خشکی بر روی گیاه شاه پسند
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	تنش خشکی، اسید هیومیک، عصاره جلبک دریایی، گل شاهپسند، تحمل به خشکی
چکیده	با توجه به افزایش شدت تنش خشکی و کاهش منابع آبی، به‌کارگیری راهکارهایی جهت افزایش مقاومت گیاهان به‌عنوان یکی از چالش‌های اصلی کشاورزی پایدار و توسعه فضاهای سبز شهری مطرح است. در این پژوهش، اثر اسید هیومیک و عصاره جلبک دریایی بر شاخص‌های مورفوفیزیولوژیکی و بیوشیمیایی نهال‌های شاهپسند تحت شرایط مختلف تنش خشکی (دور آبیاری) بررسی شد. آزمایش در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار با تیمارهایی شامل سطوح مختلف اسید هیومیک (صفر، 5/0 و 1 گرم در لیتر) و عصاره جلبک دریایی (صفر، 5/0 و 1 گرم در لیتر) به صورت جداگانه یا ترکیب با هم (9 تیمار)، در سه دوه آبیاری (2، 4 و 6 روز) اجرا گردید. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تیمارهای اسید هیومیک و عصاره جلبک دریایی، در سطح احتمال یک درصد، اثر معنی‌داری بر اغلب صفات مورد مطالعه شامل کلروفیل کل، فتوسنتز، محتوای آب نسبی ، کاروتنوئید، نشت الکترولیت، پراکسید هیدروژن و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی (سوپراکسید دیسموتاز، پراکسیداز و کاتالاز) داشتند. طبق نتایج مقایسه میانگین، تیمار ترکیبی اسید هیومیک به‌طور کلی عملکرد بهتری نسبت به عصاره جلبک دریایی نشان داد و موجب افزایش محتوای کلروفیل، نرخ فتوسنتز، حفظ رطوبت برگ و کاهش نشت الکترولیت گردید. همچنین در شرایط تنش خشکی 6 روز آبیاری، استفاده از هر دو ترکیب سبب کاهش میزان پراکسید هیدروژن و افزایش فعالیت آنتی‌اکسیدان‌ها شد که نشان‌دهنده تقویت سیستم دفاعی گیاه در برابر تنش است. به‌طور کلی، استفاده از اسید هیومیک و عصاره جلبک دریایی توانست اثرات زیان‌بار خشکی را تعدیل نموده و موجب حفظ فعالیت‌های فیزیولوژیکی و بهبود رشد نهال‌های شاهپسند گردد. این یافته‌ها استفاده از ترکیبات زیستی را به‌عنوان رویکردی پایدار و سازگار با محیط‌زیست جهت مدیریت تولید و نگهداری گیاهان زینتی و همچنین توسعه فضاهای سبز در مناطق خشک و نیمه‌خشک پیشنهاد می‌کند.
پژوهشگران	میثم محمدی (استاد راهنما)، جلیل امیدی (دانشجو)، سجاد فتاحی (استاد مشاور)