عنوان	تاثیر N-استیل سیستئین بر روی بافت شناسی و فیزیولوژی بیضه در موش صحرایی تیمار شده با فرمالین
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	کلمات کلیدی: بیضه، فرمالین،N-استیل سیستئین ، بافت شناسی، رت.
چکیده	چکیده: فرمالین به عنوان یک ماده سمی شناخته می‌شود که می‌تواند به بافت‌های بدن از جمله بیضه آسیب برساند و منجر به اختلالات هورمونی و کاهش باروری شود. تحقیقات اخیر نشان داده‌اندکهN-استیل سیستئین به عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی، می‌تواند اثرات مثبتی بر روی بافت‌های مختلف بدن داشته باشد. این مطالعه به بررسی تأثیرN-استیل سیستئین بر بافت‌شناسی و فیزیولوژی بیضه در موش‌های صحرایی تیمار شده با فرمالین پرداخته است. در این تحقیق، 24سر موش‌ صحرایی به صورت تصادفی به سه گروه (N=8) تقسیم شدند: گروه کنترل (تزریق داخل صفاقیPBS)، گروه تیمار شده با فرمالین(10میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن فرمالین، داخل صفاقی)، گروه دریافت کننده فرمالین وN-استیل سیستئین(10میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن فرمالین، داخل صفاقی+80mg/kg/bw ، N-استیل سیستئین، داخل صفاقی). همه گروه ها به مدت60 روز تحت تأثیر این مواد قرار گرفتند. نمونه‌برداری از بافت بیضه و انجام آزمایش‌های بافت‌شناسی (رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین) و فیزیولوژیکی (اندازه گیری غلظت سرمی هورمون تستوسترون، پارامترهای استرس اکسیداتیو) برای ارزیابی تأثیرN-استیل سیستئین بر روی ساختار و عملکرد بیضه انجام شد. نتایج نشان داد کهN-استیل سیستئین به طور قابل توجهی آسیب‌های ناشی از فرمالین را کاهش داده و به بهبود بافت‌شناسی بیضه‌ها کمک کرده است. در گروه درمان شده با N-استیل سیستئین، غلظت هورمون‌های جنسی افزایش یافت و نشانه‌های التهاب و استرس اکسیداتیو به وضوح کاهش یافت. تأثیر مثبت N-استیل سیستئین C بر روی بافت شناسی و فیزیولوژی بیضه‌ها می‌تواند به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی آن باشد که به کاهش استرس اکسیداتیو و بهبود عملکرد سلول‌های سرتولی و لیدیگ کمک می‌کند. در مجموع، این یافته‌ها حاکی از آن استN-استیل سیستئین می‌تواند به عنوان یک درمان حمایتی در برابر آسیب‌های ناشی از فرمالین در بافت بیضه مورد استفاده قرار گیرد و می‌تواند به بهبود سلامت باروری و عملکرد جنسی در موش‌های صحرایی کمک کند.
پژوهشگران	علی لوئی منفرد (استاد راهنما)، شیرین کیخایی (دانشجو)