عنوان	تحلیل تطبیقی بازنمایی هویت زنان در رمان‌های «ساعه بغداد» و «آن زن مرا صدا کرد» با رویکرد استوارت هال
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	بازنمایی زنان، هویت فرهنگی، استوارت هال، ساعه بغداد، آن زن مرا صدا کرد
چکیده	این پژوهش با تمرکز بر رویکرد سه‌گانه استوارت هال (بازتابی، تعمدی، برساختی)، به تحلیل تطبیقی بازنمایی رنج‌ها، امیدها، دغدغه‌ها، کمبودها، و نیازهای زنان در رمان‌های «ساعه بغداد» اثر شهد الراوی و «آن زن مرا صدا کرد» اثر معصومه انصاریان می‌پردازد. روش تحقیق کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای متنی با رویکرد تطبیقی است که مضامین مشترک (رنج، مقاومت، امید، همبستگی)، تأثیر گفتمان‌های اجتماعی-تاریخی (جنگ ایران و عراق و تحریم‌های عراق)، نقش سبک‌های روایی (واقع‌گرایی عاطفی و نمادگرایی) و شباهت‌ها و تفاوت‌های بازنمایی هویت زنان را بررسی می‌کند. سؤالات پژوهش به چگونگی بازنمایی این مضامین، تأثیر گفتمان‌های جنگ و تحریم، نقش سبک‌های روایی و الگوهای تطبیقی در ادبیات زنانه می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهند که هر دو رمان زنان را به‌عنوان کنشگرانی مقاوم در برابر گفتمان‌های مردسالارانه و بحران‌های جنگی بازنمایی می‌کنند. در «آن زن مرا صدا کرد»، زنان ایرانی از طریق کنشگری اجتماعی و هویت‌های مذهبی-ملی، نقش‌های سنتی را به چالش می‌کشند، در حالی که در «ساعه بغداد»، زنان عراقی با تکیه بر حافظه جمعی، چندفرهنگی و تخیل، هویت‌های سیال خود را بازسازی می‌کنند. شباهت‌ها شامل مقاومت در برابر کلیشه‌های جنسیتی، بازتعریف هویت و همبستگی زنانه است، در حالی که تفاوت‌ها در کنشگری اجتماعی در برابر بازسازی عاطفی، فردگرایی در برابر هویت جمعی و اثرات عینی در برابر اثرات روانی جنگ نهفته است. سبک‌های روایی متمایز—واقع‌گرایی عاطفی در رمان ایرانی و نمادگرایی در رمان عراقی—این بازنمایی‌ها را غنا بخشیده و ارزش‌های ادبیات پایداری مانند تاب‌آوری و امید را تقویت می‌کنند. این پژوهش چارچوبی جامع برای تحلیل ادبیات زنانه در جوامع جنگ‌زده ارائه می‌دهد و به گفت‌وگوهای بین‌فرهنگی در ادبیات خاورمیانه کمک می‌کند.
پژوهشگران	علی‌رضا شوهانی (استاد راهنما)، حورا شاکر علوان (دانشجو)، محمد تقی جهانی (Mohammad Taghi Jahani) (استاد مشاور)