عنوان	بررسی محرک های بهبود کارایی انرژی در مجمع کشورهای صادرکننده گاز: روش تحلیل پوششی داده ( DEA )
نوع پژوهش	پایان نامه
کلیدواژه‌ها	کارایی انرژی، گاز، کشورهای صادرکننده گاز، تحلیل پوششی داده (DEA)
چکیده	طی سالهای اخیر و با افزایش توجهات به گرمایش جهانی و آلایندگی محیط زیست توسط بخش انرژی، تلاش برای بهبود مصرف، افزایش کارایی و حرکت به سمت انرژیهای تجدیدپذیر افزایش یافته است. انرژی به عنوان یکی از اصلیترین عوامل تولید، نقشی برجسته در رشد و ثبات اقتصادی کشورها بازی میکند. رشد قیمتهای انرژی و افزایش هزینههای تولید، منجر به توجه بیشتر به مباحث کارایی انرژی و بهبود بهره وری آن شده است. تحقیقاتی از این دست دارای دلالتهای سیاستگذاری بسیار مفیدی برای سیاستگذاری در این حوزه است. در این راستا رویکرد تحلیل پوششی داده ها (DEA) به دلیل توانایی در تحلیل همزمان چندین ورودی و خروجی، برای مطالعه کارایی انرژی بسیار ایده آل است. این روش به محققان امکان می دهد کارایی نسبی کشورها یا واحدها را بدون نیاز به تابع تولید از پیش تعیین شده، مقایسه و محاسبه نمایند. با توحه به این موضوع هدف این مطالعه، بررسی محرکهای بهبود کارایی انرژی در مجمع کشورهای صادرکننده گاز با روش تحلیل پوششی داده ( DEA ( طی دوره زمانی 0222 تا 0200 است. نمونه مورد بررسی نیز شامل کشورهای ایران، ونزوئلا، روسیه، نیجریه، گینه استوایی، مصر، قطر، الجزایر، امارات متحده عربی، بولیوی و ترینیداد و توباگو است. براساس نتایج و رتبهبندی کشورها طبق متوسط شاخص کارایی انرژی در دوره مورد بررسی، بالاترین کارایی مربوط به کشورهای قطر، امارات متحده عربی، روسیه و ترینیداد و توباگو بوده است که در این زمینه قطر با کارایی انرژی نزدیک به کامل، بهترین عملکرد را در نمونه کشورهای مورد بررسی 2 بوده است و روندی / داشته است. همچنین متوسط روند شاخص کارایی انرژی در ایران حدود 47 تقریبا با ثبات را در دوره مورد بررسی طی کرده است. همچنین کاهش تولید و صادرات انرژی، کاهش تشکیل سرمایه و رشد اقتصادی در سالهای اخیر و با اوج گرفتن تحریمها به ویژه از سال 0202 ، روند کارایی انرژی در ایران نزولی شده است. براساس نتایج، کشورهای مورد بررسی می توانند با سرمایه گذاری در فناوری های پیشرفته، بهبود کارایی در فرآیندهای استخراج و انتقال گاز، و افزایش سهم انرژی های تجدیدپذیر در سبد انرژی خود، ضمن کاهش انتشار کربن، به رشد اقتصادی پایدار دست یابند. همچنین بهبود زیرساخت های ذخیره سازی و انتقال، علاوه بر کاهش اتلاف منابع، به افزایش کارایی انرژی و صادرات پایدار منجر می شود. کشورهای عضو با سرمایه گذاری در این حوزه ها می توانند ضمن بهینه سازی عملیات، به تعهدات زیست محیطی خود نیز عمل کنند
پژوهشگران	فرشته محمدیان (استاد راهنما)، صفورا کاکی (دانشجو)