جمال خداکرمی

هدف این تحقیق بررسی تغییرات سطح آسایش حرارتی در فضاهای باز شهری در اثر تغییر مصالح جداره های عمودی دره شهری است. شهر اصفهان به‌عنوان نمونه شرایط اقلیمی گرم، انتخاب شده است. در این تحقیق مصالح آجر، تراروتن، مرمر، سرامیک، آلومینیوم و گرانیت با ویژگی های حرارتی خاص خود به عنوان پوشش جداره‌های عمودی ساختمانهای دره شهری انتخاب و در نرم افزار انویمت شبیه سازی شده و داده های مربوط به دمای هوا، میانگین دمای تشعشعی، رطوبت نسبی و سرعت باد از نرم‌افزار خروجی گرفته و با استفاده از نرم‌افزار ریمن شاخص آسایش حرارتی PET محاسبه شده است. نتایج این پژوهش، نشان می‌دهد تغییر مصالح جداره عمودی از آجر به گرانیت در نسبت وجوه 5/0 و خیابان شرقی- غربی سبب کاهش 1 تا 1/1درجه سانتی‌گراد دمای هوا، 1/14 تا 9/17 درجه سانتی‌گراد میانگین دمای تشعشعی و 8 تا 3/8 درجه سانتی گراد شاخص PET می‌شود. همین تغییر مصالح در نسبت وجوه 1 باعث کاهش 38/1 تا 49/1 درجه سانتی گراد دمای هوا، 45/16 تا 92/20 درجه سانتی گراد میانگین دمای تشعشعی و 23/9 تا 63/9 درجه سانتی گراد شاخص PET می‌شود. بعلاوه در نسبت وجوه 2 استفاده از گرانیت به‌جای آجر سبب کاهش 35/1 تا 36/1 درجه سانتی‌گراد در دمای هوا، 19/28 تا 15/30 درجه سانتی‌گراد میانگین دمای تشعشعی و 23/7 تا 23/9 درجه سانتی گراد شاخص PET می‌شود. این اختلاف‌ها در خیابان با جهت‌گیری شمالی جنوبی نیز وجود داشته و محاسبه‌شده‌اند.