بادگیرها عناصری ساختمانی هستند که با هدایت جریان باد به داخل ساختمان، سبب تعدیل دما و تأمین حدود آسایش حرارتی فضای زندگی می شوند. این عناصر به دلیل مصرف انرژیهای پاک در ساختمان، مانع تخریب محیط زیست و صرفه- جویی در مصرف انرژی می شوند. این در حالی است که به دلیل داشتن بعضی معضلات عملکردی استفاده از آنها محدود شده است. بنابراین لازم به نظر می رسد؛ از طریق هماهنگ سازی بادگیرها با نیازهای امروزی آنها را بهینهسازی نمود. در این مقاله فیزیک بادگیرهای سنتی و معایب آنها مورد بررسی قرار گرفته است و با استفاده از تحلیل منطقی شرایط و نیازهای بهینهسازی بادگیرهای سنتی معین میگردد. نتایج بدست آمده از این تحقیق نشان دهنده اینست که با تغییر در فرم کالبدی بادگیر، افزایش اختلاف فشار مابین دهانههای ورودی و خروجی بادگیر و تغییر عامل ذخیره و انتقال انرژی میتوانیم آنها را با نیازهای امروزی سازگار ساخته و کارایی آنها را بالاتر بریم.
