مژگان صالحی پور

چکیده هدف از این پژوهش بررسی تأثیر تنبلی سازمانی در طفره‌روی اجتماعی و بی‌تفاوتی سازمانی کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. روش تحقیق از نوع توصیفی و پیمایشی بود. جامعه آماری را کلیه کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان تشکیل داده‌اند (965 نف). نمونه آماری این تحقیق با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه‌گیری تصادفی ساده، 278 نفر بدست آمد. تعداد 300 پرسشنامه توزیع شده و 287 پرسشنامه مورد ارزیابی قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه تنبلی سازمانی، طفره‌روی اجتماعی و بی‌تفاوتی سازمانی با مقیاس 5 گزینه‌ای لیکرت بود. روایی ابزار از طریق روایی با استفاده از نظرات متخصص، پایایی و روایی سازه (برازش مدل) ارزیابی و تأیید گردید. تحلیل یافته‌ها با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس انجام گردید. نتایج نشان داد که تنبلی سازمانی بر طفره‌روی اجتماعی و بی‌تفاوتی سازمانی اثر معنی‌داری دارد و همچنین طفره روی اجتماعی بر بی‌تفاوتی سازمانی اثر معنی‌داری دارد. براساس یافته‌های پژوهش می‌توان گفت که تنبلی سازمانی می‌تواند چالش جدی برای سازمان‌های ورزشی باشد. این پدیده می‌تواند افراد و کارکنان بی‌تفاوتی را در سازمان به وجود آورد و از این طریق موجب طفره روی اجتماعی کارکنان شود. واژه های کلیدی: تنبلی سازمانی، طفره‌روی اجتماعی و بی‌تفاوتی سازمانی، وزارت ورزش و جوانان