چکیده هدف از این پژوهش بررسی نقش شبکههای اجتماعی سازمانی در عملکرد شغلی و نوآوری اجتماعی کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان واسط کشور عراق بود. روش تحقیق از نوع توصیفی و پیمایشی بود. جامعه آماری را کلیه کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان واسط عراق، به تعداد 138 نفر تشکیل دادند. نمونه آماری به صورت تمامشمار (N=n) بود. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامه شبکههای اجتماعی سازمانی نوحزاده ملکشاه (1397)، نوآوری اجتماعی کشتکارهرانکی و پور مظاهری (1397) و عملکرد شغلی میرسراجی (1392) با مقیاس 5 گزینهای لیکرت بود. روایی صوری و محتوای ابزار با استفاده از نظرات متخصص، همچنین پایایی و روایی همگرا (تحلیل عاملی تأییدی) ارزیابی و تأیید گردید. تحلیل یافتهها با روش مدلسازی معادلات ساختاری در نرمافزار اسمارت پیالاس انجام گردید. نتایج نشان داد که شبکه اجتماعی سازمانی با ضریب 59/0 درصد اثر مثبت و معنیداری بر نوآوری اجتماعی دارد. شبکه اجتماعی سازمانی با ضریب 44/0 درصد اثر مثبت و معنیداری بر عملکرد شغلی دارد. همچنین در متغیر شبکه اجتماعی سازمان، هر 5 بعد اشتراک دانش، خبر رسانی، صمیمیت، هماهنگی و حل مشکلات به ترتیب نقش معناداری در تبیین شبکه اجتماعی سازمانی داشتند. در متغیر نوآوری اجتماعی، هر 4 بعد چرخه ارزیابی و پیادهسازی، چرخه ایدهپردازی، شناخت مسئله و محصول و دستاورد به ترتیب نقش معناداری در تبیین نوآوری اجتماعی داشتند و در متغیر عملکرد شغلی هر 7 بعد حمایت، توانایی، انگیزه، وضوح، اعتبار، محیط و ارزیابی به ترتیب نقش معناداری در تبیین عملکرد شغلی داشتند. لذا میتوان اینگونه نتیجه گرفت که شبکه اجتماعی سازمانی به عنوان مقولهای تأثیرگذار در سازمانهای ورزشی مطرح است و میتواند نوآوری و عملکرد سازمان را تحت الشعاع قرار دهد لذا بایستی مورد توجه مدیران ادارات ورزشی به حساب آید تا موجبات ارتقای عملکرد سازمان را نسبت به رقبا فراهم آورد. واژه های کلیدی: اداره ورزش و جوانان عراق، شبکههای اجتماعی سازمانی، عملکرد شغلی، نوآوری اجتماعی