مژگان صالحی پور

چکیده: هدف این پژوهش طراحی الگوی توسعه فردی مربیان فوتبال ایران بود. روش پژوهش به شیوه کیفی و مبتنی بر نظریه پردازی داده بنیاد بود. تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش گلیزر (1992) انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه استفاده شد. روایی و پایایی پژوهش از طریق معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تاییدپذیری، تأیید شد. در مجموع 15 مصاحبه با خبرگان و متخصصان انجام شد و تا جایی ادامه یافت که پژوهش به اشباع نظری و کفایت رسید، سپس داده‌های به دست مده به روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی مورد تحلیل قرار گرفتند. براساس یافته‌ها 77 مفهوم در قالب 20 مضمون فرعی و 10 مضمون اصلی چارچوب‌بندی شدند. مضامین اصلی شامل شاخص سازمانی، عوامل مدیریتی، اصول فردی، صلاحیت حرفه‌ای، آموزش، ارزیابی، عملکردی، رفتاری، شناختی و نگرشی بود. در جهت توسعه فردی مربیان فوتبال باید به راهبردهایی مانند نیازسنجی آموزشی مربیان و توجه به اصول اساسی و همچنین تهیه محتوای به روزرسانی شده آموزشی تمرکز کرد و با استفاده از تنوع برنامه‌های توسعه فردی زمینه‌های لازم برای شکوفایی عملکردی، رفتاری، شناختی و نگرشی را فراهم نمود. واژه‌های کلیدی: آموزش، توانمندسازی، توسعه، صلاحیت، مربیان