روش معمول در طراحی سازه های مجهز به میراگرهای اصطکاکی توزیع یکنواخت بار لغزش محاسبه شده در ارتفاع سازه می باشد. در این مقاله نشان داده می شود، چنانچه بار لغزش میراگرها به عنوان کلیدی ترین مشخصه طراحی، در تمامی طبقات به طور یکنواخت توزیع شود، جابه جایی های مورد نیاز در طبقات به طور یکنواخت توزیع نمی شود؛ بنابراین الگوریتم بهینه سازی مبتنی بر تغییر شکل های یکنواخت، بر روی مدل های قاب خمشی فولادی مجهز به میراگر اصطکاکی ۳، ۵ و ۱۰ طبقه اعمال شده است. با مقایسه نتایج در دو حالت توزیع یکنواخت و بهینه بار لغزش مشاهده شد که رفتار چرخه ای میراگرها در استهلاک انرژی زلزله بهبود یافته است. همچنین با توزیع بهینه ی بار لغزش در ارتفاع سازه ها، اندیس خرابی سازه به-طور قابل ملاحظه ای کاهش می یابد.
