علی آرمینیان

دانه ‌های روغنی پس از غلات، دومین ذخیره غذایی جهان را تشکیل می‌دهند. کنجد با نام علمی Sesamumindicum L. از خانواده پدالیاسه و یکی از قدیمی‌ترین گیاهان کشت شده توسط بشر است که به دلیل دارا بودن طعم مطبوع، ثبات و پایداری زیاد و خاصیت اکسیده نشدن روغن آن، به‌عنوان ملکه گیاهان روغنی شناخته شده‌است. در این تحقیق این تحقیق در اراضی زراعی کشت و کار کنجد (با توجه به تجربه کاشت این گیاه در منطقه) واقع در شهرستان دره شهر روستای جهاد آباد در تابستان سال 1400 انجام می شود. آزمایش به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طراحی اجرا خواهد شد. تیمارهای آزمایشی شامل تنش خشکی به عنوان فاکتور اصلی در دو سطح تنش و شاهد و رقم کنجد در 6 سطح شامل ارقام اولتان، داراب، رقم بومی، یلووایت، هیل، رقم امریکایی به عنوان فاکتور فرعی خواهد بود. فواصل بین دو ردیف 50 سانتی متر و بین بوته روی ردیف 5 سانتی متر می باشد. طول هر کرت آزمایشی 2 متر و عرض آن 1 متر می باشد .عملیات کاشت پس از آماده سازی کرت های آزمایشی در اواخر بهار صورت خواهد گرفت. هر کرت آزمایشی شامل پنج خط کاشت خواهد بود. ردیف‌های کناری و نیم متر از بالا و پایین هر کرت به عنوان حاشیه در نظر گرفته می‌شود. نمونه برداری از گیاه زراعی در زمان برداشت محصول انجام می‌پذیرد و تعداد 5 بوته از هر کرت به طور تصادفی انتخاب و برداشت شده و براساس آنها ارتفاع بوته، ارتفاع اولین گره، تعداد غلاف، تعداد دانه در غلاف تعداد برگ، وزن خشک و عملکرد دانه اندازه‌گیری خواهد شد. نتایج تجزیه واریانس آماری نشان داد که تنها اثر تنش حشکی در سطح 5 درصد بر ارتفاع بوته معنی دار بود (جدول 4-1). نتایج مقایسه میانگین نشان داد بیشترین ارتفاع بوته در تیمار شاهد به میزان 146 سانتیمتر بدست آمد و کمترین میزان در شرایط تنش خشکی به میزان 134 سانتیمتر بدست آمد.