این پژوهش با هدف بررسی بیلان انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی تولید بادام بهصورت کشت سنتی و مکانیزه در شهرستان لنجان در استان اصفهان انجام گرفت. اطلاعات مربوط به مصرف نهادهها و ستاندهها با استفاده از 1۷5 پرسشنامه در کشت سنتی و 1۷1 پرسشنامه در کشت مکانیزه جمعآوری گردید. انرژی معادل نهادهها و ستاندهها و پتانسیل گرمایش جهانی با استفاده از ضرایب همارز نهادهها محاسبه شد. نتایج نشان داد کل انرژی مصرفی در کشت سنتی و مکانیزه به ترتیب 53 / 14108 و 39 / 13۷6۷ مگاژول در هکتار ، کارایی انرژی 19 / 0 و 24 / 0 و بهرهوری انرژی 1 / 0 و 12 / 0 کیلوگرم بر مگاژول بود. از لحاظ آماری اختلاف معنیدار بین شاخص شدت انرژی و انرژی مصرفی در دو روش سنتی و مکانیزه مشاهد شد ) P≤ 0.05 ( ولی بین شاخص شدت انرژی در این دو روش اختلاف معنیدار مشاهده نشد . بر اساس تحلیل اقتصادی نسبت سود به هزینه در کشت سنتی و مکانیزه برابر با 2۷ / 3 و 2 / 4 بود. مقدار پتانسیل گرمایش جهانی حاصل از کشت سنتی 23 / 533 ودر کشت مکانیزه 3 / 6۷2 کیلوگرم معادلدی اکسیدکربن در هکتار محاسبه شد و بیشترین میزان آلایندگی زیست محیطی در کشت سنتی و مکانیزه مربوط به سوخت دیزل به ترتیب با 46 / 64 و 83 / 83 درصد بود.
