آرش فاضلی

Echinacea purpurea بهمنظور بررسی عملکرد سرخارگل ( Sesamum indicum ) و کنجد ( Moench ) تحت تأثیر قارچ L. در سامانهی کشت مخلوط، آزمایش مزرعهای بهصورت اسپلیتپلات در قالب طرح بلوکهای کامل Piriformospora indicaهمزیست اجرا شد. کرتهای اصلی شامل تککشتی 1394تصادفی با سه تکرار در دو منطقه سیمرغ و سوادکوه استان مازندران در سال زراعی کنجد و تککشتی کنجد و کرتهای فرعی 75 % سرخارگل+ 25 % کنجد، 50 % سرخارگل+ 50 % کنجد، 25 % سرخارگل+ 75 سرخارگل، و عدم تلقیح قارچ بود. نتایج نشان داد که در منطقه سوادکوه، عملکرد اقتصادی تککشتی P.indica شامل تیمارهای تلقیح قارچ کیلوگرم در هکتار) حدود بیست درصد در مقایسه با منطقه سیمرغ بالاتر بود. در این منطقه، حداکثر افزایش 3034/6سرخارگل ( %75 % کنجد و 50 % سرخارگل+ 50 ) بهترتیب به آرایشهای کاشت AYLPc=0/17) و سرخارگل (AYLSe=0/06عملکرد واقعی کنجد ( کیلوگرم در هکتار) در منطقه سیمرغ حدود چهل درصد 2095/80 % کنجد تعلق داشت. از سویی، عملکرد کنجد ( 25سرخارگل+ و AYLPc=-0/32 درصد بهترتیب 50 و 25 نسبت به منطقه سوادکوه بیشتر بود. در منطقه سیمرغ، عملکرد واقعی سرخارگل با سهم ) از افزایش عملکرد واقعی AYLSe=0/05-0/16( افت داشت. در حالیکه، کنجد در آرایشهای مختلف کاشت AYLPc=-0/07 موجب افزایش شاخص عملکرد واقعی سرخارگل و کنجد نسبت به عدم تلقیح گردید. P.indica تلقیح قارچ، برخوردار بود. علاوهبر این %50 در مجموع، نتایج بیانگر تأثیرپذیری کشت مخلوط از شرایط متفاوت خرداقلیمی دو منطقه بود. بر این اساس، آرایشهای کشت % کنجد بهترتیب در مناطق سوادکوه و سیمرغ از حداکثر سودمندی کشت مخلوط 75 % سرخارگل+ 25 % کنجد و 50سرخارگل+