آرش فاضلی

در این پژوهش به منظور بررسی اثر تنش خشکی بر صفات مورفولوژیکی، عملکرد دانه و اجزای عملکرد ژنوتیپ های گندم، آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. به همین منظور 36 ژنوتیپ گندم به همراه 5 ژنوتیپ شاهد در دو شرایط با رتبههای 41 و 42 با بیشترین کاهش عملکرد دانه G و 12 G ژنوتیپهای 27 TOL تنش آبی و نرمال کشت شدند. بر اساس شاخص در شرایط تنش خشکی، کمترین تحمل به شرایط تنش خشکی نشان دادند و بهعنوان ژنوتیپهای حساس به تنش خشکی شناخته بودند. با دارا بودن کمترین میزان این شاخص و داشتن رتبههای 1 و 2، بهعنوان ژنوتیپهای محتمل G و 13 G همچنین ژنوتیپهای 14 با رتبههای 2 و 1 داشتند و بر اساس HM و GMP ،MP دارای بیشترین میزان شاخصهای G و 4 G شناخته شدند. ژنوتیپهای 13 390 با رتبههای 42 و 41 کمترین میزان G و 31 G این شاخصهای تحمل بیشتری نسبت به تنش خشکی دارند و همچنین ژنوتیپهای 16 با دارا G و 19 G برای ژنوتیپهای 27 SSI این شاخص را داشتند و تحمل کمی نسبت به تنش خشکی نشان دادند. بر اساس شاخص G و 32 G بودن رتبههای 41 و 42 بیشترین میزان شاخص بهعنوان ژنوتیپهای حساس به تنش خشکی شناخته شدند و ژنوتیپهای 7 G و 4 G در ژنوتیپهایی 1 YI با داشتن رتبههای 1 و 2 کمترین میزان این شاخص بهعنوان ژنوتیپهای متحمل شناخته شدند. شاخص با دارا بودن رتبههای 42 و 41 کمترین میزان G و 31 G با رتبههای 1 و 2 دارای بیشترین میزان این شاخص بودند و ژنوتیپهای 16 با دارا بودن رتبههای 41 و 42 کمترین میزان G و 27 G برای ژنوتیپهای 19 RSI و YSI داشتند. بر اساس شاخصهای YI شاخص با داشتن رتبههای 1 و 2 بیشترین میزان این شاخص بهعنوان ژنوتیپهای حساس به تنش خشکی G و 32 G شاخص و ژنوتیپهای 7 شناخته شدند.