آرش فاضلی

در این پژوهش به منظور بررسی اثر تنش خشکی بر صفات مورفولوژیکی، عملکرد دانه و اجزای عملکرد ژنوتیپهای گندم، آزمایشی به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام گرفت. به همین منظور 36 ژنوتیپ گندم به همراه 5 ژنوتیپ شاهد در دو شرایط تنش آبی و نرمال کشت شدند. بر اساس شاخص TOL ژنوتیپهای G27 و G12 با رتبههای 41 و 42 با بیشترین کاهش عملکرد دانه در شرایط تنش خشکی، کمترین تحمل به شرایط تنش خشکی نشان دادند و بهعنوان ژنوتیپهای حساس به تنش خشکی شناخته بودند. همچنین ژنوتیپهای G14 و G13 با دارا بودن کمترین میزان این شاخص و داشتن رتبههای 1 و 2 ،بهعنوان ژنوتیپهای محتمل شناخته شدند. ژنوتیپهای G13 و G4 دارای بیشترین میزان شاخصهای MP ،GMP و HM با رتبههای 2 و 1 داشتند و بر اساس 390 این شاخصهای تحمل بیشتری نسبت به تنش خشکی دارند و همچنین ژنوتیپهای G16 و G31 با رتبههای 42 و 41 کمترین میزان این شاخص را داشتند و تحمل کمی نسبت به تنش خشکی نشان دادند. بر اساس شاخص SSI برای ژنوتیپهای G27 و G19 با دارا بودن رتبههای 41 و 42 بیشترین میزان شاخص بهعنوان ژنوتیپهای حساس به تنش خشکی شناخته شدند و ژنوتیپهای G7 و G32 با داشتن رتبههای 1 و 2 کمترین میزان این شاخص بهعنوان ژنوتیپهای متحمل شناخته شدند. شاخص YI در ژنوتیپهایی G1 و G4 با رتبههای 1 و 2 دارای بیشترین میزان این شاخص بودند و ژنوتیپهای G16 و G31 با دارا بودن رتبههای 42 و 41 کمترین میزان شاخص YI داشتند. بر اساس شاخصهای YSI و RSI برای ژنوتیپهای G19 و G27 با دارا بودن رتبههای 41 و 42 کمترین میزان شاخص و ژنوتیپهای G7 و G32 با داشتن رتبههای 1 و 2 بیشترین میزان این شاخص بهعنوان ژنوتیپهای حساس به تنش خشکی شناخته شدند.