با توجه به اثرات مخرب زیست محیطی کودهای شیمیایی و همچنین بالا بودن هزینه ها یافتن منابع جدید نانوکودها می تواند نقش مؤثری در توسعه و افزایش تولید محصولات کشاورزی داشته باشد. به همین منظور آزمایشی بهصورت طرح کاملاً تصادفی با 9 تیمار و سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه ایلام اجرا گردید. تیمارها شامل سه سطح نانو کود گوگرد (0، 2 و 4 گرم) بر روی سه رقم جو بود. صفات مورفولوژیکی از جمله تعداد پنجه، تعداد پنجه بارور، طول برگ پرچم، عرض برگ پرچم، طول سنبله، طول ریشک، ارتفاع بوته، طول پدانکل، تعداد سنبله، تعداد دانه در سنبله، تعداد دانه در بوته، وزن صد دانه، وزن کل دانههای هر گلدان، وزن خشک مجموع سنبلههای هر گلدان، وزن خشک مجموع بوتههای هر گلدان اندازهگیری شد. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد اکوتیپ بر صفات تعداد پنجه بارور، تعداد پنجه، تعداد سنبله، طول پدانکل، ارتفاع بوته، تعداد دانه در سنبله، تعداد دانه در بوته، وزن خشک سنبله، طول سنبله، وزن کل دانه اثر معنیداری در سطح یک درصد و بر صفات وزن صد دانه و عرض برگ پرچم اثر معنیداری در سطح پنج درصد داشته است. همچنین بیوچار بر صفت تعداد دانه در بوته در سطح یک درصد و بر صفات تعداد پنجه و تعداد سنبله در سطح پنج درصد اثر معنیداری داشته است. اثر متقابل اکوتیپ و بیوچار بر صفت تعداد سنبله جو در سطح یک درصد اما بر صفات تعداد پنجه بارور، طول برگ پرچم و تعداد دانه در بوته در سطح پنج درصد اثر معنیداری داشته است. در اکثر صفات مورد بررسی در گلخانه (وزن صد دانه، طول ریشک، عرض برگ پرچم، طول برگ پرچم، طول پدانکل، ارتفاع بوته، تعداد دانه در بوته، وزن خشک سنبله، طول سنبله و وزن کل بوتهها)، ژنوتیپ HOR7496 نسبت به سایر ژنوتیپها بهتر عمل کرده است. در اکثر صفات مورد بررسی در این پژوهش اعمال بیوچار در دو سطح 2 و 4 گرم با تیمار عدم مصرف بیوچار (شاهد) اختلاف معنیداری نداشته است. به طور کلی و با توجه به نتایج به دست آمده از پژوهش حاضر می توان گفت تیمار بیوچار تأثیرمعنی داری بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام جو نداشته و کاربرد این نوع بیوچار با این غلظت در پژوهشهای آتی توصیه نمی-گردد.
