ایل بختیاری یکی از اقوام بزرگ ایرانی هستند که سالیان سال، به شکل عشایری( یا کوچرو) زندگی کردهاند. آنها فرهنگ و زبان خاص خود را دارند و در پهنهی وسیعی از کشور از جمله جنوب غربی آن رفت و آمد دارند. گروهی از آنها به ویژه از شاخهی چهارلنگ طی چند دههی اخیر ساکن شهر دزفول در شمال استان خوزستان شدهاند. میان این مهاجران بختیاری و دزفولیهای بومی که بختیاری نیستند اختلافات بسیاری شکل گرفته است. این پژوهش با روش پدیدارشناسانه، در پی شناختی صحیح از دلالتهای معناییِ«کنشهای قومی در بین بختیاریهای ساکن شهر دزفول» میباشد، همچنین به پاسخ این پرسش می پردازد که: تجربهی زیسته مشارکتکنندگان از کنشهای قومی چگونه است؟ در این راستا با 18 مشارکتکننده از قوم بختیاری مصاحبه شده است و محتوای مصاحبهها با استفاده از تحلیل پدیدهشناسی تفسیری جاناتان اسمیت و همکاران، تحلیل و دسته بندی گردیده است. آنچه در نهایت به دست آمده، علاوه بر تجربهزیسته و درک و دریافت مشارکت کنندگان از کنشهای قومی، شامل «مهمترین پیشرانها» و «مهمترین پسرانهای کنشهای قومی»، «زمینههای بروز کنشهای قومی» و همچنین «سنخهای مختلف کنشورزی قومی» می باشد.
