رفتارهای پرخطر موتورسواران جوان ریشه در عوامل متعددی از جمله عوامل فردی، اجتماعی، فرهنگی، محیطی و وضعیت وسایل نقلیه دارد. با وجود گسترش رفتارهای پرخطر موتورسواران جوان در شهرستان شوش استان خوزستان، این پدیده تاکنون از منظر معنایی و جامعه‌شناختی کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، واکاوی برساخت‌های معنایی موتورسواران جوان از رفتارهای پرخطر و تبیین عوامل مؤثر بر گسترش این رفتارها با بهره‌گیری از رویکرد پدیدارشناسی تفسیری است. سؤال اصلی پژوهش این است که پیشران‌های گسترش رفتارهای پرخطر موتورسواران جوان کدام‌اند و این رفتارها با چه پیامدهایی همراه بوده‌اند؟ پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با 20 نفر از موتورسواران جوان شهرستان شوش که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شده‌اند، گردآوری و تحلیل شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که عوامل فردی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی در شکل‌گیری و گسترش رفتارهای پرخطر نقش دارند. در این میان، بدبینی و آگاهی پایین خانواده‌ها، نبود قوانین شفاف و منسجم و فقدان بستر مناسب برای موتورسواری جوانان از مهم‌ترین عوامل گسترش این رفتارها بوده‌اند. پیامدهای رفتارهای پرخطر نیز در دو بعد مثبت و منفی قابل تحلیل است. پیامدهای مثبت شامل شکل‌گیری قوانین منسجم‌تر، افزایش درک و همراهی خانواده‌ها و احتیاط بیشتر جوانان در موتورسواری و پیامدهای منفی شامل افزایش تنش میان فرزندان و والدین و گرایش بیشتر نوجوانان به موتورسواری است. در مجموع، موتورسواری جوانان بازتابی از گرایش آنان به این وسیله نقلیه است و مطالعه آن می‌تواند به درک بهتر زمینه‌های اجتماعی و معنایی رفتارهای پرخطر و اتخاذ سیاست‌های مناسب کمک کند.
