رمان هوس ها و نفسها نوشته رضا شابهاری از رمانهای مثبت نگرِ جنگ تحمیلی دهه شصت است که محور اصلی آن را طرح نوستالژیک ارزشها در برابر تغییر و تعارض فرهنگی در دو برهه زمانی قبل از انقلاب و بعد از انقلاب تشکیل می دهد. نویسنده با ارائه روایت خطی شکل از نظر زاویه دید و توصیفات واقعی از جهان بیرونی توانسته جامعه ایران زمان انقلاب و جنگ را به خوبی به تصویر بکشد. این مقاله با روشی توصیفی و تحلیلی، به هدف شناساندن رمان هوسها و نفسها به عنوان یکی از رمانهای برگزیده جنگ که کمتر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است؛ میکوشد عناصر مهم ساختاری و محتوایی آن را برای نخستین بار تحلیل و بررسی کند. طبق این جستار، در این رمان دو جامعه توصیف می شود: جامعه جنگی و جامعه شهر. داستان به سبب شکل کاملا رئالیستی خود، صحنه های نمادین ندارد. ازدیگر دستاوردهای این پژوهش عبارت است از :صحنه پردازیهای توام با تشبیه و استعاره همراه با کلام جدی و موقّر نویسنده با چاشنی اعتقادات مذهبی وتقسیم جامعه تهران به دو شخصیت بالاشهر و پایین شهرو به تبع آن برخاستن قهرمان از پایین شهر و ضد قهرمان از بالای شهر، تقدس واحترام به شهدا و رزمندگان از مهمترین ارکان مردم شناسی رمان هوس ها و نفسها است .
